高山流水 — کوهِ بلند و آبِ روان (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1زه‌های ساده یک‌به‌یک بادِ پاییز را برمی‌انگیزند.•素弦一一起秋风。
2. 2مهرِ نرمش را یکسره در انگشتانِ نازکِ بهاری نوشته است.•写柔情、都在春葱。
3. 3بیرون از نشانه‌های ساز، آوایی دل‌شکن؛ در آسمانِ یخ‌زده، غازِ وحشیِ هراسان در تاریکی فرو می‌افتد.•徽外断肠声，霜霄暗落惊鸿。
4. 4آنجا که ابرو درهم می‌کشد، سبز را می‌بُرد و سرخ را می‌دوزد.•低颦处、翦绿裁红。
5. 5یارِ پری‌وش همراه است؛ آهنگِ تازه از پیِ نغمهٔ کهن می‌آید و پنجره‌های پرده‌دار در مهتاب می‌درخشند.•仙郎伴、新制还赓旧曲，映月帘栊。
6. 6چون گل‌های نامدارِ دوقلو، هر روز از بهارِ غلیظ مست‌اند.•似名花并蒂，日日醉春浓。
7. 7سرزمینِ وو.•吴中。
8. 8بیهوده گفته‌اند که شی‌شی آنجا بوده؛ او نیز لابد دگرگون‌کردنِ مقام‌ها را نمی‌دانست.•空传有西子，应不解、换徵移宫。
9. 9سینه‌اش از ارکیده و گلِ هویی آکنده است؛ هر نفسِ زمردینش غبارِ گل می‌پاشد.•兰蕙满襟怀，唾碧总喷花茸。
10. 10تالارِ پشتی ژرف است؛ پیداست که بهار در پرورشِ او رنج برده است.•后堂深、想费春工。
11. 11اندوهِ مسافر سنگین است؛ گاه سرمای بارانِ خُرد بر برگِ موز را می‌شنود و اشک جامِ یشمین را تر می‌کند.•客愁重、时听蕉寒雨碎，泪湿琼锺。
12. 12این‌گونه دلربایی شایستهٔ آن است که در خانهٔ زرین، نازنینِ خمار را نگاه دارند.•恁风流也称，金屋贮娇慵。