寄皎然上人 — به جیائو‌ران، راهبِ والا (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1راهبِ کهن‌سالِ وو-شینگ؛ برفِ دشت کلبهٔ نابش را پوشانده است.•吳興老釋子，野雪蓋精廬。
2. 2آوازهٔ شعرش بیهوده به خودی خود بلند است؛ دلِ رهروِ او همیشه آرام و آسوده.•詩名徒自振，道心長晏如。
3. 3به این شبِ نشیمنِ مراقبه می‌اندیشم که ماه را بر قلهٔ شرقی تازه برآمده می‌بیند.•想茲棲禪夜，見月東峰初。
4. 4بانگِ ناقوس صخره‌ها و دره‌ها را بیدار می‌کند؛ بخورِ سوخته فضای تهی را پر می‌کند.•鳴鐘驚巖壑，焚香滿空虛。
5. 5شیفتگیِ ناچیزم به راستی دیرینه شده؛ ندیده‌ام، اما چگونه دور باشم؟•叨慕端成舊，未識豈爲疎。
6. 6آرزو دارم با اندیشهٔ «ابرِ نیلی» به اندوهِ وداعِ تو در این زمان پاسخ گویم.•願以碧雲思，方君怨別餘。
7. 7باغِ انبوه، سرزمینِ شکوهِ ادب است؛ آبِ روان و جایگاهِ کهنِ راهبان.•茂苑文華地，流水古僧居。
8. 8کی به آنجا سفر کنم و سرود بخوانم، بر کوشک تکیه زنم و زمزمه‌کنان درنگ کنم؟•何當一遊詠，倚閣吟躊躇。