法曲献仙音 — نوای پیشکش به پریان (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1سبزیِ تودرتو بلند و یشمِ نازک سپید و درخشان، وارونه بر ردِ موجِ زلال و کم‌ژرفا افتاده است.•层绿峨峨，纤琼皎皎，倒压波痕清浅。
2. 2سال‌هایی که از برابرِ چشم گذشت و اندیشه‌ای پنهان که دل را می‌جنباند؛ در دیدارها چند بار بهار دگرگون شد.•过眼年华，动人幽意，相逢几番春换。
3. 3به یاد دارم جایی را که باده خواستیم و گل جستیم؛ دلارام شامگاه آرایش از چهره زدود.•记唤酒寻芳处，盈盈褪妆晚。
4. 4دیگر جان پژمرده است.•已销黯。
5. 5چه رسد به اندیشهٔ جداییِ سردِ این روزها؛ لابد ارابهٔ بازگشت در شبِ ژرفِ مهتابی را فراموش کرده است.•况凄凉、近来离思，应忘却、明月夜深归辇。
6. 6شاخه‌ای از بهار آرام‌آرام می‌گذرد؛ از بادِ شرقی گله دارم که آدمی چون آسمان دور است.•荏苒一枝春，恨东风、人似天远。
7. 7گیرم گل‌هایی بازمانده باشد، بر جامهٔ سفر بپاشد و آن را از اشکِ سربی پر کند.•纵有残花，洒征衣、铅泪都满。
8. 8تنها با مهر شاخه‌ای می‌چینم تا دامنی از اندوهِ پنهان را خود تسلی دهم.•但殷勤折取，自遣一襟幽怨。