长亭怨 — اندوهِ منزلگاهِ دراز (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1با قایقِ تنها همهٔ ساحلِ شرقی را گشتم.•泛孤艇、东皋过遍。
2. 2هنوز آن روز را به یاد دارم: سایهٔ سبز و درِ بسته.•尚记当日，绿阴门掩。
3. 3جای دندانهٔ کفشِ چوبی بر پله‌های خزه‌پوش و ردِ باده بر آستینِ حریر؛ چه بی‌شمار ماجرا.•屐齿莓阶，酒痕罗袖事何限。
4. 4خواستم ردِ پاهای پیشین را بجویم؛ بیهوده اندوهگین شدم که باغی پاییزی شده است.•欲寻前迹，空惆怅、成秋苑。
5. 5از آنان که با هم وعدهٔ تماشای گل داشتیم، پس از جدایی همه چون باد و ابر پراکنده شدند.•自约赏花人，别後总、风流云散。
6. 6آب دور است.•水远。
7. 7که می‌دانست آن‌سوی آبِ روان، کوه‌های درهم دورترند.•怎知流水外，却是乱山尤远。
8. 8در کرانهٔ آسمان خواب کوتاه است.•天涯梦短。
9. 9گمانم پنجرهٔ مشبک و نردهٔ کنده‌کاری را فراموش کرده‌اند.•想忘了、绮疏雕槛。
10. 10تا بی‌نهایت آفتابِ مایل را می‌نگرم؛ درختِ بلند را نوازش می‌کنم و سال‌ها رو به شامگاه است.•望不尽、苒苒斜阳，抚乔木、年华将晚。
11. 11تنها چند گلبرگِ سرخ هنوز اندوهِ باغِ غربی را می‌شناسند.•但数点红英，犹识西园凄婉。