1. ۱ای ظفر در رکاب دولت توتهنیت خوان فتح و نصرت تو
2. ۲مسند آرای ملک امن و امانقهرمان زمان ولی سلطان
3. ۳تا بشارت زند به فتح تومهرگشته بر کوس چرم گاو سپهر
4. ۴رایتت کز هر آفت است مصوننفتد عکسش اندر آب نگون
5. ۵عزم تو چون عنان بجنباندراه سیارگان بگرداند
6. ۶قهرت آنجا که در مصاف آیدکار شمشیر از غلاف آید
7. ۷هر کجا آورد سپاه تو زورپیل پنهان شود به خانه مور
8. ۸بر صفی کان به جنگت آمده پیشمرگ خالی نموده ترکش خویش
9. ۹بر سپاهی که با تو کرده جدلگشته دندانه دار تیغ اجل
10. ۱۰لشکرت گر بر آسمان تازدآسمان با زمین یکی سازد
11. ۱۱تیغ قهرت به باد پیماییبر سر خصم کرده میرایی
12. ۱۲چون کند حمله تو رو به عدوپشت کرده مخالف از همه رو
13. ۱۳تیر باران تو کند ز شکوهزره تنگ حلقه در بر کوه
14. ۱۴هر کجا تیغ تو سر افرازدنیزه آنجا منار سر سازد
15. ۱۵خنجرت در غلاف فتنه بلاستچون زبان در دهان اژدرهاست
16. ۱۶اژدر از دم به کوره تاب دهدتا حسامت به زهر آب دهد
17. ۱۷سپرت کآسمان نشان باشدلشکری را حصار جان باشد
18. ۱۸دست یازی چو بر کمان ستیزمرگ خواهد ز تیر پای گریز
19. ۱۹تیرت آنجا که پی سپر باشددیده مور را خطر باشد
20. ۲۰بوم و ملک تو خاک رستم خیزروبهش ضیغم هژبر ستیز
21. ۲۱کرم خاکی به خاک این بروبوماژدها سیرت و نهنگ رسوم
22. ۲۲بسته در بحر و بر نهنگان راهدشت بر اژدها نموده سیاه
23. ۲۳رأی و تدبیرت از خلل خالیهمچو ذات تو رأی تو عالی
24. ۲۴عدل تو چون شود صلاح اندیشگرگ دست آورد به گردن میش
25. ۲۵شد ز کوس تو گوش چون سیماببانگ تو مضطرش جهاند از خواب
26. ۲۶نعل رخشت چو سنگ‌سا گرددکوه الماس توتیا گردد
27. ۲۷شرر از نعلش ار فراز آیدکوه یاقوت در گداز آید
28. ۲۸ملک از انصاف تو چنان آبادکه در او جغد کس ندارد یاد
29. ۲۹جغد در خانه هما چه کندظلم در کشور شما چه مند
30. ۳۰ظلم ترک دیار تو دادهبه دیار مخالف افتاده
31. ۳۱وای بر خصم بخت بر گشتهکه تو شمشیر و او سپر گشته
32. ۳۲کار زخم است تیغ بران راگو سپر چاک زن گریبان را
33. ۳۳از بزرگان کسی به سان تو نیستخاندانی چو خاندان تو نیست
34. ۳۴هر یک از خاندان تو جانییا جهانگیر یا جهانبانی
35. ۳۵اول آن نیر بلنداقبالآفتاب سپهر جاه و جلال
36. ۳۶ملک آرای سلطنت پیرایبی‌عدیل زمان به عدل و به رای
37. ۳۷مطلع آفتاب دین و دولمقطع‌حل و عقد ملک و ملل
38. ۳۸کار فرمای چرخ کار افزاینسق آرای ملک بار خدای
39. ۳۹از بن و بیخ ظلم برکندهتخم عدلش ز جا پراکنده
40. ۴۰صعوه شاهین کش از حمایت توباز گنجشک در ولایت تو
41. ۴۱شیر گوید ثنای آن روباهکه سگش را بر او فتاده نگاه
42. ۴۲رخش او را سپهر غاشیه دارمدتش را زمانه عاشق زار
43. ۴۳نظرش دلگشای دلتنگانگذرش بوسه گاه سرهنگان
44. ۴۴سلطنت مفتخر به خدمت اوتاکی افتد قبول حضرت او
45. ۴۵سایه پرورد ظل یزدانینام او زیب خاتم جانی
46. ۴۶گر امان از گزند خواهد کسنام عباس بیگ حرزش و بس
47. ۴۷طرفه نامی که ورد مرد و زن استحر ز جان است و هیکل بدن است
48. ۴۸عین این نام عقل را تاج استبه همین تاج عقل محتاج است
49. ۴۹بای این اسم بای بسم اللهالف او ستون خیمه چاه
50. ۵۰سین او بر سر ستم ارهبه مسمای او جهان غره
51. ۵۱غره گشته بدو جهان و بجاستزانکه کار جهان از او به نواست
52. ۵۲عالم از ذات او مکرم بادتا قیامت پناه عالم باد
53. ۵۳بر سرش ظل خسروی باداپشت نواب از او قوی بادا
54. ۵۴بر سرم سایه‌اش مخلد بادلطف بسیار او یکی سد باد
55. ۵۵وصف بکتاش بیگ چون گویمبه که همت ز همتش جویم
56. ۵۶تا نباشد سخن چو همت اونتوان کرد وصف حضرت او
57. ۵۷تا نباشد بلندی سخنمدست بر دامنش چگونه زنم
58. ۵۸رفعتش کانچنان بلند رواستزانسوی چرخ آسمان نواست
59. ۵۹عقل و دولت موافقت کردنداز گریبانش سر بر آوردند
60. ۶۰عقل او حل و عقد را قانوندولتش دین و داد را مضمون
61. ۶۱خاطرش صبح دولت جاویدرای او نور دیدهٔ خورشید
62. ۶۲آفتاب ار به خاطرش گذردسایه کوه جاودان ببرد
63. ۶۳همه کارش به دانش و فرهنگمور در صلح و اژدها در جنگ
64. ۶۴قهر او آتش نهنگ گذارزو سمندر به بحر آتش بار
65. ۶۵لطف او مرگ را حیات دهدبه حیات ابد برات دهد
66. ۶۶به خدا راست آشکار و نهانشکرده رفع دویی دلش به زبانش
67. ۶۷فخر گو بر زمانه کن پدریکش خدا بخشد آنچنان پسری
68. ۶۸نه پسر بلکه کوه فر و شکوهزو پدر پشت باز داده به کوه
69. ۶۹تا ابد یارب آن پسر باشدبر مراد دل پدر باشد
70. ۷۰با منش آنقدر عنایت بادکه زبان شرح آن نیارد داد
71. ۷۱خواهم از در هزار دریا پرتاکند آن هزار دریا در
72. ۷۲همه ایثار نام قاسم بیگپس شوم عذر خواه قاسم بیگ
73. ۷۳گر هزاران جهان در و گهر استدر نثارش متاع مختصر است
74. ۷۴بود و نابود پیش او همرنگکوه با کاه نزد او همسنگ
75. ۷۵در شمارش یک و هزار یکیخاک را با زر اعتبار یکی
76. ۷۶گنج عالم برش پشیزی نیستهیچ چیزش به چشم چیزی نیست
77. ۷۷یکتنه چون به کارزار آیدگوییا یک جهان سوار آید
78. ۷۸چون زند نعره و کشد شمشیرباز گردد به سینه غرش شیر
79. ۷۹بجهد تیغش از چنار چو مارزندش گر به سالخورده چنار
80. ۸۰چون کشد بر کمان سخت خدنگشست صافش کند مشبک سنگ
81. ۸۱نیزه چون افکند به نیزه مهرمهر افتد نگون ز رخش سپهر
82. ۸۲گر ز باران ابر آزاریسپهی را کند سپر داری
83. ۸۳نگذارد که تیر آن بارانبر سپه بارد و سپه داران
84. ۸۴با نهیبش ز خصم رفته سکونجسته از حلقه زره بیرون
85. ۸۵در صف رزم تیغ بهرام استدر گه بزم زهره را جام است
86. ۸۶جام زهر است یعنی اصل سرورخرم آنجا که او نمود عبور
87. ۸۷تیغ بهرام یعنی آنسان تیزکه ز سهمش اجل نمود گریز
88. ۸۸خاطرش آتش ستاره شرارطبع وقادش آب آتشبار
89. ۸۹فکرتش فرد گرد تنها سیرسد بیابان از او به مسلک غیر
90. ۹۰گر همه سحر بارد از رقمشسر فرو ناورد بدان قلمش
91. ۹۱نه بدانسانش همت است بلندکه به اعجاز هم شود خرسند
92. ۹۲طبع عالیش چون نشست به قدرپیش او سحر را چه عزت و قدر
93. ۹۳تازگی خانه زاد فکرت اونازکی بنده طبیعت او
94. ۹۴سخنش معجزی‌ست سحر نمایخاطرش آتشی‌ست آب گشای
95. ۹۵هرکجا شد سلیقه‌اش معماربرد قلاب زحمت از بازار
96. ۹۶شعر تا در پناه خاطر اوستهست مقبول طبع دشمن و دوست
97. ۹۷علم را در پناه پویندهدرجات کمال جوینده
98. ۹۸شعر را کرده در به دولت بازبر درش یک جهان سخن پرداز
99. ۹۹جمله را حامی و پناه همهخسرو جمله پادشاه همه
100. ۱۰۰در ترقی همه به تربیتشناز پروردگان مکرمتش
101. ۱۰۱مجلس آرای عیش خوش نقشانبهترین شخص برگزیده لسان
102. ۱۰۲باد از صدر تا به صف نعالمفتخر مجلسش ز اهل کمال
103. ۱۰۳دو گرامی برادر نامیکآمدند اصل نیک فرجامی
104. ۱۰۴دو دلاور، دو شیر دل ، دو دلیرکب گردد ز حمله شان دل شیر
105. ۱۰۵دو بهادر، دو مرد مردانهدو دلیر و دو شیر فرزانه
106. ۱۰۶پشت بر پشت او نهاده چو کوههریکی ز آن دو سد جهان شکوه
107. ۱۰۷هر سه بسته کمر به خدمت سختپیش هر یک ستاده دولت و بخت
108. ۱۰۸در رکاب خدایگان باشندنه که تا حشر جاودان باشند
109. ۱۰۹ظل نواب باد بر سرشانسد چو وحشی بود ثناگرشان
110. ۱۱۰پدران و برادران و همهراعی خلق و خلقشان چو رمه