1. ۱چشمش در ستم بر خلق باز کردهمژگان بخون مردم، دستی دراز کرده
2. ۲برداشته بتکبیر، یکبارگی ز خود دستهر کس بقبله ما یکره نماز کرده
3. ۳سرچشمه حیات است لعل تو، لیک ما رازلف تو بی نیاز از عمر دراز کرده
4. ۴تا سیم درد بیغش سازد در آتش عشقتیغش دو نیم دل را، مانند گاز کرده
5. ۵هست از خرام نازش، کوتاه دست خوباندر نیکوی همین سرو، قدی دراز کرده
6. ۶از بسکه گشته حیران آیینه بر جمالشدیگر بهم نیاید چشمی که باز کرده
7. ۷فکر بلند واعظ از طبع پست خود نیستگویا که یاد قد آن سرو ناز کرده