1. ۱Once in a golden hourباری در ساعتی زرّین،
2. ۲I cast to earth a seed.بذری بر خاک افکندم.
3. ۳Up there came a flower,گُلی از آن بر آمد،
4. ۴The people said, a weed.مردم گفتند: علفِ هرز.
5. ۵
6. ۶To and fro they wentاین‌سو و آن‌سو می‌رفتند،
7. ۷Thro’ my garden bower,در سایه‌سارِ باغِ من،
8. ۸And muttering discontentو با غُری از ناخشنودی،
9. ۹Cursed me and my flower.مرا و گلم را نفرین می‌کردند.
10. ۱۰
11. ۱۱Then it grew so tallسپس چنان بلند شد،
12. ۱۲It wore a crown of light,که تاجی از نور بر سر نهاد،
13. ۱۳But thieves from o’er the wallاما دزدانی از آن‌سوی دیوار،
14. ۱۴Stole the seed by night.بذرش را شبانه ربودند.
15. ۱۵
16. ۱۶Sow’d it far and wideدور و نزدیک کاشتندش،
17. ۱۷By every town and tower,در هر شهر و هر برج،
18. ۱۸Till all the people cried,تا آنکه همه فریاد برآوردند:
19. ۱۹"Splendid is the flower!"«چه گُلِ باشکوهی!»
20. ۲۰
21. ۲۱Read my little fable:این قصه‌ی کوچکم را بخوان:
22. ۲۲He that runs may read.هر که می‌دود، تواند خواند.
23. ۲۳Most can raise the flowers now,اکنون بیشترشان توانند گُل پروراند،
24. ۲۴For all have got the seed.چون همه را بذری به دست افتاده.
25. ۲۵
26. ۲۶And some are pretty enough,و برخی به‌قدرِ کفایت زیبایند،
27. ۲۷And some are poor indeed;و برخی به‌راستی بی‌مایه؛
28. ۲۸And now again the peopleو اکنون باز همان مردم،
29. ۲۹Call it but a weed.آن را تنها علفِ هرز می‌خوانند.