1. ۱The sovereign beauty which I do admire,آن زیباییِ فرمان‌روا که می‌ستایمش،
2. ۲Witness the world how worthy to be praised:گواهِ جهان است که چه شایسته‌ی ستایش است:
3. ۳The light whereof hath kindled heavenly fireکه نورش، آتشی آسمانی برافروخت،
4. ۴In my frail spirit, by her from baseness raised;در جانِ شکننده‌ام، که او از فرومایگی برکشید؛
5. ۵That being now with her huge brightness dazed,و من اکنون با درخششِ سترگش خیره‌مانده‌ام،
6. ۶Base thing I can no more endure to view;دیگر تابِ دیدنِ چیزِ پست را ندارم؛
7. ۷But looking still on her, I stand amazedبل با نگاهِ پیوسته بر او، مبهوت ایستاده‌ام،
8. ۸At wondrous sight of so celestial hue.در شگفت از دیدارِ این رنگ و فروغِ آسمانی.
9. ۹So when my tongue would speak her praises due,پس آنگاه که زبانم خواهد ستایشِ سزایش را بگوید،
10. ۱۰It stopped is with thought's astonishment:با حیرتِ اندیشه باز می‌ماند:
11. ۱۱And when my pen would write her titles true,و چون قلمم خواهد القابِ راستینش را نگارد،
12. ۱۲It ravish'd is with fancy's wonderment:با شگفتیِ خیال ربوده می‌شود:
13. ۱۳Yet in my heart I then both speak and writeبا این همه، در دلم هم می‌گویم و هم می‌نگارم،
14. ۱۴The wonder that my wit cannot endite.آن شگفتی را که خِردم از بیانش ناتوان است.