明河篇 — سرودِ کهکشانِ روشن (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1ماهِ هشتم، بادِ خنک می‌وزد و هوا بلورین است؛ ده‌هزار لی بی‌ابر و رودِ آسمان روشن.•八月涼風天氣晶，萬里無雲河漢明。
2. 2شامگاه بر برجِ جنوبی پیداست، پاک و کم‌ژرفا؛ سپیده‌دم بر کوهِ غربی فرومی‌افتد، گاه ایستاده و گاه خوابیده.•昏見南樓清且淺，曉落西山縱復橫。
3. 3باروها و دروازه‌های لوئویانگ در میانِ آسمان برخاسته‌اند؛ رودِ بلند هر شب در میانِ هزار دروازه است.•洛陽城闕天中起，長河夜夜千門裏。
4. 4راهروهای دوطبقه و بام‌های پیوسته آن را گاه می‌پوشانند و گاه می‌نمایانند؛ تالارهای نقش‌دار و درهای یشمین با آن بس سازگارند.•複道連甍共蔽虧，畫堂瓊戶特相宜。
5. 5پیشِ پردهٔ میکایی تازه سرریز می‌کند؛ بیرونِ پردهٔ بلورین پیچ‌وتاب می‌خورد.•雲母帳前初泛濫，水精簾外轉逶迤。
6. 6آن درخششِ گردان، چون حریرِ سپید، باز از شهرِ خاوری بیرون می‌آید و به راهِ جنوبی می‌پیوندد.•倬彼昭回如練白，復出東城接南陌。
7. 7در راهِ جنوبی، سربازِ سفررفته رفته و بازنگشته است؛ امشب در کدام خانه جامهٔ زمستانی را می‌کوبند؟•南陌征人去不歸，誰家今夜擣寒衣。
8. 8بر دستگاهِ بافندگیِ مرغابی‌نقش، شب‌تاب‌های پراکنده می‌گذرند؛ کنارِ پلِ زاغچه‌ها غازی تنها پرواز می‌کند.•鴛鴦機上疎螢度，烏鵲橋邊一雁飛。
9. 9غاز می‌پرد و شب‌تاب می‌گذرد و اندوه آرام نمی‌گیرد؛ نشسته می‌بینم کهکشانِ روشن رفته‌رفته کم‌رنگ و ناپدید می‌شود.•雁飛螢度愁難歇，坐見明河漸微沒。
10. 10توانسته است گشودن و پیچیدن را به ابرِ شناور بسپارد؛ و دریغ ندارد که درخشش را به ماهِ روان واگذارد.•已能舒卷任浮雲，不惜光輝讓流月。
11. 11کهکشانِ روشن را می‌توان دید و نمی‌توان به آن نزدیک شد؛ کاش بر کلکی بنشینم و راهِ گذرگاه را بپرسم.•明河可望不可親，願得乘槎一問津。
12. 12و سنگِ پایهٔ دستگاهِ دخترِ بافنده را بردارم و باز به دیدارِ فالگیرِ چنگدو بروم.•更將織女支機石，還訪成都賣卜人。