东风第一枝 — نخستین شاخه در بادِ شرقی (برفِ بهار) (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1به‌نرمی در دلِ ارکیده نفوذ می‌کند و پنهانی بر جوانه‌های علف می‌چسبد؛ بادِ شرقی می‌خواهد گرمای نو را بپوشاند.•巧沁兰心，偷黏草甲，东风欲障新暖。
2. 2بیهوده بر سفال‌های سبزِ بام می‌نشیند و ماندگار نمی‌شود؛ پیداست که سرمای شامگاهی سبک و اندک است.•谩凝碧瓦难留，信知暮寒轻浅。
3. 3در آسمان می‌رود و در آینهٔ آب می‌افتد و سبک و نرم و ظریف بازی درمی‌آورد.•行天入镜，做弄出、轻松纤软。
4. 4گمان می‌کنم در باغِ زادگاه پرده‌های تودرتو را بالا نزده‌اند و جفتِ پرستوهای تازه‌رسیده را ناکام گذاشته‌اند.•料故园、不卷重帘，误了乍来双燕。
5. 5سبزی هنوز تمام نشده: بید باز چشمِ سفید می‌گشاید.•青未了、柳回白眼。
6. 6سرخی نزدیکِ گسستن است: زردآلو چهرهٔ بی‌آرایش نشان می‌دهد.•红欲断、杏开素面。
7. 7سفرِ دیرین به شان‌یین را به یاد می‌آورم، و پیمانی گران که دیدارِ باغِ شاهی را بازداشت.•旧游忆著山阴，厚盟遂妨上苑。
8. 8منقلِ سرد را دوباره گرم می‌کنند؛ دوختِ جامهٔ بهاری را آهسته‌تر کنید.•寒炉重暖，便放慢春衫针线。
9. 9مبادا کفش‌های ققنوس‌نقش از چیدنِ سبزیِ بهاری بازگردند و ناگاه بر پلِ با دیدار افتد.•恐凤靴、挑菜归来，万一灞桥相见。