1. ۱لعل تو بهتر ز جام ماء معین استای که ز شوق لبت لبم شکرین است
2. ۲من متحیر که حور یا بشر است اینزآن که لبش همچو باغ خلدبرین است
3. ۳گر که ز حور است گو چرا به زمین استور بشر است این چرا به نور عجین است
4. ۴حسن چنینی به روی توده‌ی غبراکس نه‌بگوید که از ملاله‌ی طین است
5. ۵خال سیاه تو دانه است ولیکنزلف رسای تو دام‌وش به کمین است
6. ۶قد تو یارا بلای سرو و صنوبرچون بخرامی بلای اهل زمین است
7. ۷شور جهان است جفت ابروی طاقتای که رخت صلح و چشم فتنه‌ی دین است
8. ۸گرچه به جسمم روان نمانده ولیکنحب تو ای دوست جان اهل یقین است
9. ۹هرکه به شیدایی تو گشت مسلمگر که به دوزخ رود بهشت برین است