1. ۱عشقت آتش به دل کس نزند تا دل ماستکی به مسجد سزد آن شمع که بر خانه رواست
2. ۲به وفائی که نداری قسم ای ماه جبینهر جفائی که کنی در دل من عین وفاست
3. ۳اگر از ریختن خون من‌ات خرسندی استاین نه خونست بیا دست بر آن زن که حناست
4. ۴سر زلف تو چنین مشکِ تر آورده به شهرای حریفان ز ختن مشک نخواهید، خطاست
5. ۵من گرفتار سیه چردهٔ شوخی شده‌امکه به من دشمن و با مردم بیگانه صفاست
6. ۶یوسف از مصر سفر کرد و بدین‌جا آمدگو به یعقوب که فرزند تو در خانهٔ ماست
7. ۷روزی آیم به سر کوی تو و جان بدهمتا بگویند که این کشتهٔ آن ماه‌لقاست
8. ۸زود باشد که سراغ من دل گمشده رااز همه شهر بگیرند، صبوحی به کجاست