Sonnet 137: Thou blind fool, Love, what dost thou to mine eyes

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1ای احمقِ نابینا، ای عشق، چه می‌کنی با چشمانم،•Thou blind fool, Love, what dost thou to mine eyes,
2. 2که می‌نگرند، و آن‌چه را می‌بینند نمی‌بینند؟•That they behold, and see not what they see?
3. 3می‌دانند زیبایی چیست، می‌بینند کجاست،•They know what beauty is, see where it lies,
4. 4و با این حال بهترین را به جای بدترین می‌گیرند.•Yet what the best is take the worst to be.
5. 5اگر چشم‌ها، که با نگاه‌های بیش‌از‌حد جانب‌دارانه فاسد شده،•If eyes, corrupt by over-partial looks,
6. 6در خلیجی لنگر گرفته‌اند که همه‌ی مردمان در آن سوارند،•Be anchor'd in the bay where all men ride,
7. 7چرا از دروغِ چشمان قلاب‌هایی ساخته‌ای،•Why of eyes' falsehood hast thou forged hooks,
8. 8که داوریِ دلم به آن‌ها بسته است؟•Whereto the judgment of my heart is tied?
9. 9چرا باید دلم بپندارد آن جای ویژه است،•Why should my heart think that a several plot,
10. 10که دلم می‌داند جای عمومیِ جهانِ پهناور است؟•Which my heart knows the wide world's common place?
11. 11یا چشمانم، با دیدنِ این، بگویند چنین نیست،•Or mine eyes, seeing this, say this is not,
12. 12تا حقیقتِ زیبا را بر چنین چهره‌ی پلیدی بنهند؟•To put fair truth upon so foul a face?
13. 13 در چیزهای کاملاً راستین، دل و چشمانم به خطا رفته‌اند،• In things right true my heart and eyes have err'd,
14. 14 و اکنون به این طاعونِ دروغین انتقال یافته‌اند.• And to this false plague are they now transferr'd.