Sonnet 108: What's in the brain, that ink may character

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1چه چیزی در مغز است که جوهر بتواند بنویسد،•What's in the brain, that ink may character,
2. 2که هنوز روحِ راستینم را برای تو تصویر نکرده باشد؟•Which hath not figur'd to thee my true spirit?
3. 3چه نو هست که بگویم، چه اکنون هست که ثبت کنم،•What's new to speak, what now to register,
4. 4که عشقِ من، یا شایستگیِ گرامیِ تو را بیان کند؟•That may express my love, or thy dear merit?
5. 5هیچ، ای پسرِ شیرین؛ اما با این حال، چون دعاهای آسمانی،•Nothing, sweet boy; but yet, like prayers divine,
6. 6هر روز باید همان را تکرار کنم؛•I must each day say o'er the very same;
7. 7هیچ چیزِ کهنه را کهنه به‌شمار نیاورم، تو از آنِ من، من از آنِ تو،•Counting no old thing old, thou mine, I thine,
8. 8حتی همان‌گونه که وقتی نخست نامِ زیبایت را تقدیس کردم.•Even as when first I hallow'd thy fair name.
9. 9پس آن عشقِ جاودان در حالتِ تازه‌ی عشق،•So that eternal love in love's fresh case,
10. 10خاک و آسیبِ کهنگی را به حساب نمی‌آورد،•Weighs not the dust and injury of age,
11. 11و به چین‌های ناگزیر جا نمی‌دهد،•Nor gives to necessary wrinkles place,
12. 12بلکه کهنگی را همیشه به‌عنوانِ خادمِ خود می‌گیرد؛•But makes antiquity for aye his page;
13. 13 نخستین نمایه‌ی عشق را در آنجا تولد می‌بیند،• Finding the first conceit of love there bred,
14. 14 که زمان و شکلِ بیرونی، آن را مرده نشان می‌دهند.• Where time and outward form would show it dead.