1. ۱بیداد رفت لالهٔ بر باد رفته رایا رب خزان چه بود بهار شکفته را
2. ۲هر لاله‌ای که از دل این خاکدان دمیدنو کرد داغ ماتم یاران رفته را
3. ۳جز در صفای اشک دلم وا نمی‌شودباران به دامن است هوای گرفته را
4. ۴وای ای مه دو هفته چه جای محاق بودآخر محاق نیست که ماه دو هفته را
5. ۵برخیز لاله بند گلوبند خود بتابآورده‌ام به دیده گهرهای سفته را
6. ۶ای کاش ناله‌های چو من بلبلی حزینبیدار کردی آن گل در خاک خفته را
7. ۷گر سوزد استخوان جوانان شگفت نیستتب موم سازد آهن و پولاد تفته را
8. ۸گردون برات خوشدلی کس نخوانده استاینجا همیشه ردّ و نکول است سَفته را
9. ۹این گوژپشت، تیرقَدان راست‌تر زندچندین کمین نکرده کمان‌های چفته را
10. ۱۰یارب، چه‌ها به سینه این خاکدان در است؟کس نیست واقف این همه راز نهفته را
11. ۱۱راه عدم نرفت کس از رهروان خاکچون رفت خواهی اینهمه راهِ نرفته را؟
12. ۱۲لب دوخت هر کرا که بدو راز گفت دهرتا باز نشنود ز کس این راز گفته را
13. ۱۳لعلی نسفت کلک دُر افشان شهریاردر رشته چون کشم دُر و لعل نسفته را؟