1. ۱به چشمک این همه مژگان به هم مزن یاراکه این دو فتنه به هم می‌زنند دنیا را
2. ۲چه شعبده است که در چشمکان آبی تونهفته‌اند شب ماهتاب دریا را
3. ۳تو خود به جامه خوابی و ساقیان صبوحبه یاد چشم تو گیرند جام صهبا را
4. ۴کمند زلف به دوش افکن و به صحرا زنکه چشم مانده به ره آهوان صحرا را
5. ۵به شهر ما چه غزالان که باده پیمایندچه جای عشوه غزالان بادپیما را
6. ۶ندانم از چه به سر شور عشقبازی نیستپریوشان عفیف فرشته‌سیما را
7. ۷فریب عشق به دعوی اشک و آه مخورکه درد و داغ بود عاشقان شیدا را
8. ۸قبیله‌ها همه عاشق شوند با تو ولیقبیله‌ای‌ست که مجنون شوند لیلا را
9. ۹میان ما و تو پیری حجاب و فاصله نیستچه یوسفی که فرامُش کند زلیخا را
10. ۱۰اگرچه مریم قدس است، رسم وامق نیستکه چشم باز کند جز جمال عذرا را
11. ۱۱هنوز زین همه نقاش ماه و اختر نیستشبیه‌سازتر از اشک من ثریا را
12. ۱۲حریم روضهٔ رضوان حرام من باداگر اختیار کنم جز طواف طوبا را
13. ۱۳اشاره غزل خواجه با غزاله تست صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را
14. ۱۴به یار ما نتوان یافت شهریارا عیبجز این قدر که فراموش می‌کند ما را