1. ۱عزمت از حضرت نبی و علیستدر لحاف خلاف خفتن چیست
2. ۲کودکان راست فرش و بستر خوابمرد را ذوالفقار همچون آب
3. ۳وقت نامد که از رهِ آزرمدارد از مهل دوست جهل تو شرم
4. ۴مهر برکن ز ملک و ملک جهانزادِ راه از جلال حق بستان
5. ۵زاد راه تو دان که تجریدستزانکه تجرید جفتِ توحیدست
6. ۶تو به توحید کی رسی چو مریدنازده گام در رهِ تجرید
7. ۷شو تبرّا ده آفرینش راتا ببینی عروس بینش را
8. ۸تو چه دانی عروس بینش کیستسرِّ صانع در آفرینش چیست
9. ۹آتشی بر فروز عاشق‌وارخانه را در بسوز و دود برآر
10. ۱۰تا ز دود تو سود چرخ کبودترزبان زردروی گردد زود
11. ۱۱چار تکبیر کن چو خیرالناسبر که بر چار طبع و پنج حواس
12. ۱۲شاخ دندانهٔ محال بزنبیخ بتخانهٔ خیال بکن
13. ۱۳در ره حق بلای هستی روبهرچه جز هستی خدای بروب
14. ۱۴در جهانی که طبع بر کارستدیو لاحول گوی بسیارست
15. ۱۵چون ز لاحول تو نترسد دیونیست مسموع لابه نزد خدیو
16. ۱۶دیو دین را ز اعتماد به قولمنهزم کن به سیلی لاحول
17. ۱۷دیو دین آنگهی ز تو برمدکه ز تو گند معصیت ندمد
18. ۱۸لیک هستی تو در همه کردارگنده و بی‌طهاره چون مردار
19. ۱۹یک جهانند زیر این افلاککام پر زهر و خانه پر تریاک
20. ۲۰چون زمین پر بزه شود فلکندچون جهان بی‌مزه شود نمکند
21. ۲۱این همه داعیان اللّٰه‌اندباز آنها که داعی جاه‌اند
22. ۲۲نه نمک بلکه شورهٔ خاکندزان همه بی‌برند و بی‌باکند
23. ۲۳همه از آب این دو روزه نهادتازه و تر چو رودهٔ پر باد
24. ۲۴همه چون نطق گنگ و بی‌معنیهمه چون بانگ نای پر دعوی
25. ۲۵سوی جان همچو نیش زنبورندسوی دل همچو عطسهٔ مورند
26. ۲۶زان همه دست و پای آشوبندکه سر و سینهٔ خرد کوبند
27. ۲۷بهر نانی هزار بانگ کنندتا دو تسو مگر دو دانگ کنند