1. ۱یکی روز از سر عیش و فراخینشیمن بود جمعی را به کاخی
2. ۲در درج سخن را باز کردندز عیب آن بنا آغاز کردند
3. ۳یکی می‌گفت از بنیاد زشتشیکی می‌کرد عیب خاک و خشتش
4. ۴یکی راندی سخن از سقف پستشکه تنگست این مکان جای نشستش
5. ۵یکی گفت ار شود ویرانه بهتربود ویرانه از این خانه بهتر
6. ۶یکی می‌گفت معمارش که بوده؟مهندس بهر دیوارش که بوده؟
7. ۷عجب بد صنعتی در کار بردهز طرحش دل بسی آزار برده
8. ۸زبان حال کاخ این راز ننهفتهمانا با حریفان این چنین گفت
9. ۹که ای نابخردان عاری از هوشکشیده شاهد غفلت در آغوش
10. ۱۰اگرچه پای تا سر من عیوبمبود زشت از شمالم تا جنوبم
11. ۱۱شما را با بنای من چکار استاگر زشت و اگر ناپایدار است
12. ۱۲بگیرید عبرت از دور زمانمز حال مالکان بی‌نشانم
13. ۱۳از آن روزی که شد بنیادم آبادبسی جانها که در من رفته بر باد
14. ۱۴بسی پیر و جوان از درد و غم فردکه در من می‌نشستند از زن و مرد
15. ۱۵برای غصب طاق و منظر منچه دعواها که می‌شد بر سر من
16. ۱۶یکی گفت از پدر بر من رسیده استیکی می‌گفت ملک زرخرید است
17. ۱۷مرا می‌بود از پایان مطلبز صلح و جنگ ایشان خنده بر لب
18. ۱۸در آخر سینه از غم چاک کردمتمامی را به زیر خاک کردم
19. ۱۹اگر چشمی به عبرت باز باشدوگر گوشی بدین آواز باشد
20. ۲۰ز خشتم بنگرد صدق مقالمز خاکم بشنود شرحی ز حالم
21. ۲۱بود خشتم ز خاک شهریارانبود خاکم عذار گلعذاران
22. ۲۲بپرسید از چه شد این خاک این خشتمخوانیدم یکی خوب و یکی زشت
23. ۲۳کنی (صامت) چو اندر گور مسکنبگو افسوس بهر کنج گلخن