1. ۱یکی در خدمت ختم النبیین(ص)نشسته بود با صد عز و تمکین
2. ۲به دوران در شمار اغنیا بودبسی از دست کار خود رضا بود
3. ۳درآمد جامه چرکینی هم از درنشست اندر کنار آن توانگر
4. ۴توانگر زان فقیر آزرده جان شدبه کبر از پهلویش دامن فشان شد
5. ۵شه ختمی مآب از کرده اوگره زدبر جبین و چین بر ابرو
6. ۶بگفت آن از سعادت در جهان فردچرا پهلو تهی کردی از این مرد
7. ۷مگر ترسیدی از این مرد مهمانکه از فقرش شوی آلوده دامان
8. ۸و یا چون مال داری بی‌نهایتغنای تو کند بر وی سرایت
9. ۹و یا چرک لباسش بر تو گیردلباست را ز پا تا سر بگیرد
10. ۱۰بگفتا هیچیک زینها نباشدسرم سرگرم این سودا نباشد
11. ۱۱ولی در هر مکان و جاه و منزلمرا گردیده شیطانی موکل
12. ۱۲که چون دست تصرف می‌گشایدبه چشمم زشت را نیکو نماید
13. ۱۳کنون در حضرتت از این خسارتبرای دفع این جرم و جنایت
14. ۱۴به عالم هر چه از اموال دارمزر و سیم و لباس و مال دارم
15. ۱۵به نزد حضرتت تقسیم سازمبدین مرد از صفا تقدیم سازم
16. ۱۶شهی کز «قل کفی» پوشیده تشریفبدان مرد گدا بنمود تکلیف
17. ۱۷چو اصغا این سخن آن بینوا کردبترسید و بلرزید و ابا کرد
18. ۱۸بگفت ای سرور کونین حاشابه اخذ مال تکلیفم مفرما
19. ۱۹من از رفتار او بینی ملولمکجا گفتار او افتد قبولم
20. ۲۰از آن ترسم که طوق خودپسندیشود در گردنم تا حشر بندی
21. ۲۱نماید از ره توفیق دورمکند همخوابه با کبر و غرورم
22. ۲۲دلم یا اغنیاء دمساز گردددر دوزخ به رویم باز گردد
23. ۲۳به سرعت جست از جا و روان شدبدان مرد غنی دامن فشان شد
24. ۲۴بلی نفرت در اینجا بی‌سبب نیستز مردان خدا هرگز عجب نیست
25. ۲۵برِ آزاد مرد با تفکرکه سازد آخر خود را تصور
26. ۲۶به چشمش مال و دولت خوش‌نما نیستدلش مایل بدین رنگ و حنا نیست
27. ۲۷کسی کز این حنا بر دست گیردبه زودی رنگ بی‌رنگی پذیرد
28. ۲۸به گردن باز می‌ماند و بالشبجز خسران نمی‌باشد مآلش
29. ۲۹مگو (صامت) به نامردی چنین مردکه پهلو از تهی‌دستان تهی کرد