1. ۱شنیده‌ستم که شاپور ذوالاکنافخصومت داشت با شاهی ز اسلاف
2. ۲به شه گردید از شاپور در جنگز بس جنگ خصومت عرصه شد تنگ
3. ۳ز میدان جدال آمد فراریبه حصن شهر سلطان شد حصاری
4. ۴بزد شاپور دور شهر آن شاهپی بگرفتن آن شهر خرگاه
5. ۵نرفت از لشکر و سرخیل و سرداربه قدر چهار سال از پیش او کار
6. ۶یکی روز از قضا شاپور دلگیربه گرد شهر گشتی بهر تسخیر
7. ۷شه آن شهر زیبا دختری داشتبه چرخ حسن رخشان اختری داشت
8. ۸سپاه حسن او دوران گرفتهبه خوبی باج از خوبان گرفته
9. ۹به سیر لشگر شاپور آنجاز بام قلعه بود اندر تماشا
10. ۱۰نظر باز قضا افکند از دورنگاه آن پری بر روی شاپور
11. ۱۱بشد آن دختر شیرین شمایلبه طاق ابرویِ شاپور مایل
12. ۱۲به پنهانی سوی او داد پیغامکه گر شاپور می‌بخشد مرا کام
13. ۱۳بکوشم درحصول مدعایشبه فتح قلعه گردم رهنمایش
14. ۱۴دل شاپور از آن پیغام شد شادنوید وصل بر دختر فرستاد
15. ۱۵به تمهیدی که می‌دانست دخترسوی شهر پدر سر داد لشگر
16. ۱۶نخستین کار کان لشگر نمودندپدر را در برش بی‌سر نمودند
17. ۱۷ره بیداد بر روی رعیتگشودند از برای قتل و غارت
18. ۱۸هر آن دادی که باید داد داندغبار شهر را بر باد دادند
19. ۱۹چو شد شاپور ز آن جنگ و جدل فردهمان دختر به عقد خود درآورد
20. ۲۰صباحی دید شه بر روی بستربه خون آلوده سر تا پای دختر
21. ۲۱تفحص کرد چون معلوم گردیدیکی برگ گل اندر بسترش دید
22. ۲۲که از غلطیدن آن ماه منظرشده از برگ گل مجروح پیکر
23. ۲۳تعجب کرد شاپور و بپرسیدکه ای نیکو نهال باغ امید
24. ۲۴پدر همچون تو سرو نو رسیدهمگر اندر چه بستان پروریده
25. ۲۵غذایت را به طفلی از چه دادهلطافت از چه در طبعت نهاده
26. ۲۶بگفتا زردهٔ تخمی نوا دادز مغز بره و مرغم غذا داد
27. ۲۷شراب صافیم قوت روان کردکه جسمم را چه یاقوت روان کرد
28. ۲۸غضب آلوده شد شاپور بر ویبدان بی‌مهر نارعنا بزد هی
29. ۲۹که ای در بی‌وفایی شهره شهرنباید از تو ایمن بود در دهر
30. ۳۰پدر را کاین همه وصفش شمردیبه چون من دشمنی آخر سپردی
31. ۳۱یقین دارم که ای مکار پر فناز او بهتر نخواهی بود با من
32. ۳۲ببستش بر سم توسن دو گیسویروان بنمود در هر شهر و هر کوی
33. ۳۳بلی (صامت) وفای دهر اینستزن و فرزند را یاری چنین است