1. ۱شنیدستم که اسکندر چه شد وقتکه از دنیا سوی عقبی کشید رخت
2. ۲وصیت کرد با یاران همزادکه چون شد جانم از قید غم آزاد
3. ۳ز تاج و تخت جویم چون کنارهشوم بر مرک چوبین سواره
4. ۴به تابوتم چو جا دادید محزوننهیدم دست از تابوت بیرون
5. ۵تنم را همچنان اندر عماریبگردانید اندر هر دیاری
6. ۶کسی چون گشت پیدا تا برد ویبه سر دست بیرون ماندنم پی
7. ۷یقین دانید کانجا هست خاکمدر آنجا جا دهید اندر مغاکم
8. ۸پس آنگه پشت پا بر بیش و کم زدز دنیا جانب عقبی قدم زد
9. ۹پی فرموده آن شاه دانابه تابوتش نهادند و از آنجا
10. ۱۰ندیدمانش به صد افغان و شیونهمه شال عزا بسته به گردن
11. ۱۱به پیرامون تابوت سکندرنوردیدند گیتی را سراسر
12. ۱۲ز دانایان اسرار نهفتهنشد این گوهر ناسفته سفته
13. ۱۳به یک شهری رسیدند آخر کاریکی از نکته سنجان هشوار
14. ۱۴در آن کشور شکست او قفل این گنجکه کرد آن خلق را آسوده از رنج
15. ۱۵به گفت اسکندر این حکمی که فرمودبجز تنبیه خلقش نیست مقصود
16. ۱۶که تا انجام کار خود بدانیداز این دفتر خط خود را بخوانید
17. ۱۷که اسکندر از آن کشور ستانیوز آن طبل و نفیر کاویانی
18. ۱۸از آن آوازه و لشگر کشیدنوز آن صف‌های دشمن را دریدن
19. ۱۹از آن سیم و زر و گنج و خزینهاز آن لعل و گهرهای ثمینه
20. ۲۰چو دست او ز دنیا گشت کوتاهنبرد از سلطنت چیزی به همراه
21. ۲۱چنین بر خلق عالم کرد حالیکه رفتم از جهان با دست خالی
22. ۲۲خوش آن آزاد مردان تهیدستکز این صهبا نگردیدند سر مست
23. ۲۳به سوی اوج رفعت پر گشادندقدم اندر سر عالم نهادند
24. ۲۴به مثل (صامت) از دنیای فانیشدند عازم به ملک جاودانی