1. ۱ای سَروَری که مدح‌سرایی برایِ توکرده به آیه آیه‌ی قرآن، خدایِ تو
2. ۲باشد مُعین‌دفترِ آزادیِ سَقَرروزِ حساب، دفترِ مدح و ثنایِ تو
3. ۳کارِ نبی ز مهرِ نبوت گرفت سر از دستِ قدرتِ تو و از نقشِ پایِ تو
4. ۴تا روزِ رستخیز، نخواهد شدن تمام توصیفِ زور و پنجه‌ی خیبرگشایِ تو
5. ۵از یُمنِ مولدِ تو، حرم گشت محترم شد باصفا زمینِ صفا از صفایِ تو
6. ۶از خوفِ هولِ روزِ جزا، آورَد پناه افرادِ ممکنات به ظلِّ لوایِ تو
7. ۷آدم ز فیضِ قربِ جوارِ تو یا علی شد عاقبت‌به‌خیر، چو نوح از نوایِ تو
8. ۸دارد هنوز زمزمه‌ی آفرین به لب مرحب ز زور و بازویِ خیبرگشایِ تو
9. ۹هر کس که می‌رود ز جهان وقتِ احتضار جانِ عزیزِ خویش نماید فدایِ تو
10. ۱۰از چه نیامدی ز نجف سویِ کربلا؟ وقتِ شهادتِ شهِ بی‌اقربایِ تو
11. ۱۱تا بنگری چگونه بُرَد شمر از قفاسر از تنِ حسین، شهِ سرجدایِ تو
12. ۱۲تا بنگری چگونه کند عجز و التماس در پیشِ شمر، زینبِ بی‌آشنایِ تو
13. ۱۳چون شمر کرد جا به سرِ سینه‌ی حسین خالی به دشتِ کرب‌وبلا بود جایِ تو
14. ۱۴خولی نهاد بر سرِ خاکسترِ تنور رأسِ حسینِ تشنه‌لبِ باوفایِ تو
15. ۱۵آخِر ز بی‌وفاییِ کوفی به رویِ خاک خاکستری شد آینه‌ی حق‌نمایِ تو
16. ۱۶گویم ز دست‌ِ بسته‌ی کلثوم در طناب؟یا طوقِ ظلم و گردنِ زین‌العبایِ تو
17. ۱۷شاها به وقتِ مرگ، دلِ «صامتِ» حَزین باشد در انتظارِ امیدِ لقایِ تو