1. ۱شهی که محضِ وجودش بنایِ عالم شدز حکمِ اوست که بنیانِ شرع، محکم شد
2. ۲به آبیاریِ تیغش ز خونِ گمراهان بهارِ گلشنِ شرعِ رسول، خرّم شد
3. ۳هزار بار به کعبه، نجف شرف داردکه خاکِ تربتِ پاکش مطافِ آدم شد
4. ۴نشانِ عرش چه پُرسی از او، که پنجه‌ی او نخست بانی و بنّایِ عرشِ اعظم شد
5. ۵ز جَزم و عزمِ جنابش بُوَد که در خلقت چهار عنصرِ با اختلاف، همدم شد
6. ۶ظهورِ نورش اگر زَ انبیا مؤخر شدپس از نبی به همه انبیا مقدم شد
7. ۷نظر به مصحفِ دادار و فیضِ «کَرَّمنا»از اوست زاده‌یِ آدم اگر مُکَرَّم شد
8. ۸قوامِ مُلکِ سلیمان که بود از خاتماز او بپرس که، نامِِ که نقشِ خاتم شد؟
9. ۹عدم، وجود شد از آن زمان که میمِ عدم ز لطفِ دوست، به واوِ وجودِ او خم شد
10. ۱۰ولی دریغ که اندر نماز، وقتِ سجود شکسته فرقِ وی از تیغِ ابنِ‌ملجم شد
11. ۱۱رُخی که بُد ز شرف، اشرف از کلام‌الله ز خونِ جبهه‌یِ نورانی‌اش، مترجم شد
12. ۱۲از این گناه که سر زد ز ناخلف پسری به ناله، آدم و حوا قرینِ ماتم شد
13. ۱۳نبود بس به حسن دردِ داغِ بی‌پدری؟ چگونه آبِ روان در گلویِ او سم شد؟
14. ۱۴هزار‌پاره جگر شد اگر حسن از زهر حسین، که آبِ وی از اشکِ چشمِ پُرنم شد
15. ۱۵ز سوزِ «العطشِ» کودکانِ شاهِ شهید جنابِ فاطمه چون مویِ خویش درهم شد
16. ۱۶تو ای فرات! ندادی چرا به اصغر، آب؟ از آب خوردنِ اعدا، مگر ز تو کم شد؟
17. ۱۷نبود «مِهر» چو مَحرم به سایه‌یِ زینببه دستِ کوفی و شامی چگونه مَحرم شد؟
18. ۱۸تنی که داشت به دوشِ نبی مکان، آخر ز سُمِ اسب، «مترجم» چه «اسمِ اعظم» شد!
19. ۱۹برای داغِ علی‌اکبرش که در دل بود سنان و خولی و تیرِ سه‌شعبه مَرهم شد!
20. ۲۰بس است «صامت» از این شرحِ غم، که تا صفِ حشرفلک به لرزه، ملایک به ناله همدم شد