1. ۱ماهی از برج شرف زاده خورشید کمال زاده الله جمالاً به جهان داد جمال
2. ۲گلبن (انبته الله نباتاً حسنا) بر دمانید سپهر از چمن جاه و جلال
3. ۳روز آدینه نه از ماه ربیع الاخر رفته از عهد عرب هفتصدو پنجاه و سه سال
4. ۴شیخ زاهد شه فرخنده پی آمد به وجودشد جهان از اثر طالع او فرخ فال
5. ۵از پی خواب گهش در ازل آراسته اند مهد فیروزه افلاک به انواع لال
6. ۶حضرتش مجد جلال است و ببینی روزی بسته خود را فلک پیرو برو چون اطفال
7. ۷در هوای شرف طالعش از گشت فلک سر کشیدست کنون سنبله بر اوج کمال
8. ۸تا کند زهره نثار قدم میمونش در انجم به ترازو کشد از بیت المال
9. ۹اژدهای علم عزم ورا بهر عدو عقرب از پیش دوان نیش اجل در دنبال
10. ۱۰مشتری خانه قوسش زره ملکیت دادو بنوشت ز ایوان قضاتیرمثال
11. ۱۱جدی کان خانه عیش و طرب اولاد است زحل آراست به پیرایه عز و اقبال
12. ۱۲تا غبار مرض و خوف نشاند زرهش می کشد چرخ به دلو از یم کوثر سلسال
13. ۱۳برج هوتش که شد آن خانه زوج و شرکاء چون جمش مملکتی داد بلا شرک و مثال
14. ۱۴هشتمین خانه او داشت امیر هفتم تا در خوف و خطر را ندهد هیچ مجال
15. ۱۵نهمین خانه علم است و در و پیر و زحل همچو طفلان شده ساکن ز پی کسب کمال
16. ۱۶حصه مملکت و سلطنت جوزا شد وندرو زهره و مریخ و عطارد عمال
17. ۱۷مهر و برجیس و معالراس به برج سرطان رفته کان باب نجاح است ومال آمال
18. ۱۸اسدش خانه اعداد و به خون اعدا کرده چون کف خضیب است و مخضب چنگال
19. ۱۹باش تا غنچه این روضه دماند گل بخت باش تا طایر این بیضه درآرد پر و بال
20. ۲۰شود انگشت نمای همه عالم چو هلالباش تا کنگره افسر گردون سایش
21. ۲۱باش تا باز کند چتر همایونش پر عالمی بینی در سایه اوفارغ بال
22. ۲۲از پی تهنیت آیند ملایک چو ملوک به در خسرو اعظم ز سر استقبال
23. ۲۳داور دور زمان شیخ حسن آنکه به تیغ فتنه را می کند از روی زمین استیصال
24. ۲۴در خوی از غیرت فیض کرمش روی سحاب در گل از طیره قدمش آب زلال
25. ۲۵ای زبحر کرمت چشمه خورشید سراب وی زتاب غضبت آتش مریخ زگال
26. ۲۶اثر کوثر شمشیر تو در روز اجل صدمه نعل سم اسب تو درگاه جلال
27. ۲۷خون کند نقطه امطار در ارحام صدف بشکند مهره احجار در اصلاب جبال
28. ۲۸گرد خیل تو چون از روی زمین برخیزد آسمانش کند از مرکز خویش استقبال
29. ۲۹اثر عدل تو دان اینک بر اطراف افق در دم گرگ رود آهوی زرین تمثال
30. ۳۰در مقامی که نهد خنگ فلک سیر تو نعل ماه نو جای ندارد به جز از صف نعال
31. ۳۱خسروا داد کن و شکر به شکرانه آنک همه چیزی به تو داده است خدای متعال
32. ۳۲فسحت مملکت وکامرواییو خدم رونق سلطنت و جاه و جوانی و جمال
33. ۳۳در مقامی که نهد خنگ فلک سیر تو نعل ماه نو جای ندارد به جز از صف نعال
34. ۳۴خسروا داد کن و شکر به شکرانه آنک همه چیزی به تو داده است خدای متعال
35. ۳۵فسحت مملکت وکامرواییو خدم رونق سلطنت و جاه و جوانی و جمال
36. ۳۶وین دو نوباوه عزو شرف و جاه که هست عالمی شان ز جلال آمده در تحت ظلال
37. ۳۷اینت اسکندر گیتی زره استعداد وانت کیخسرو ثانی ز سر استقلال
38. ۳۸ثالث این عیسی فرخ قدم میمون فر کامد از رابطه ثانیه در مهد جلال
39. ۳۹پادشاهی است مطیع تو که هستندامروزپادشاهان جهانش همه ممنون نوال
40. ۴۰شاه دلشاد جوانبخت که در روی زمین با همه دیده ندیدش فلک پیر مثال
41. ۴۱آنکه رضوان به سرو دیده کشد روی بهشت خاک پایش ز پی سرمه ارباب حجال
42. ۴۲خاتم مملکت جم نشدی ضایع اگر بودی آراسته بلقیس بدین خوی و خصال
43. ۴۳ای به توشیح ثنای تو مرشح اوراق وی به تزیین دعای تو مزین اقوال
44. ۴۴پایه قدر تو بر فرق زحل زرین تاج سایه چتر تو بر روی ظفر مشکین خال
45. ۴۵نیل گردون شده بر چهره اقبال تو لام لام اقبال تو بر عین سعادت شده دال
46. ۴۶میکشد ذیل کرم عفو تو بر روی گناه می برد گوی سبق جود تو از پیش سوال
47. ۴۷بی هوایت خرد از الفت سرگشت ملول بی رضایت بدن از صحت جان یافت ملال
48. ۴۸گر دماغ چمن ازخوی تو بویی یابد بر دل غنچه گل سرد شود باد شمال
49. ۴۹در زمان گوهر تیغ تو آزار حریر سوزن تیز نیارد که درآرد به خیال
50. ۵۰با عطای کف تو بخشش آل برمک مثل لجه دریا بود و لمعه آل
51. ۵۱نور رای تو اگر نامیه را مایه دهد به جز از عقد ثریا ندهد بار نهال
52. ۵۲سرورا مدت شش سال تمام است که من هستم از حلقه به گوشان درت چون اقبال
53. ۵۳به هواداری درگاه فلک قدر شما کرده ا ترک دیار و وطن و مال و منال
54. ۵۴بعد ازآن کز صدف مدح شما خاطر من گرد اطراف جهان را زگهر مالا مال
55. ۵۵قرب سی سال به نیکو سخنی در عالم شده مشهور شدم جاهل و بدگو امسال
56. ۵۶هنر آمد شرف مردم و از طالع بد هنر من همه شد عیب و شرف گشت وبال
57. ۵۷من چه بر بسته ام از لولو لالای سخن کاش چون لاله زبان سخنم بودی لال
58. ۵۸بسته نظم دلاویز شدم همچو صدف خسته نافه مشکین خودم همچو غزال
59. ۵۹نبود هجو به جز کار خسیسی طامع نبود هزل به جز کار سفیهی هزال
60. ۶۰من که امروز کمال سخنم تا حدی است که عطارد کند از خاطر من استکمال
61. ۶۱به چنین شغل کنم قصد زهی قصد و غرض به چنین فکر کنم میل زهی فکر محال
62. ۶۲خود به یکبارگی از پای درآورد مرا غم درویشی و بیماری و تیمار عیال
63. ۶۳سفره وارم فلک افکند و من حلقه به گوش می کنم خدمت شاه از بن دندان چو خلال
64. ۶۴سالها رفت که من می کنم این ناله و کس نرسانید به من هیچ نوایی ز منال
65. ۶۵تا برآید به چمن ناله زار از صلصل تا که باشد به جهان طینت خلق از صلصال
66. ۶۶تا ابد طینت ذات تو مبیناد خلل جاودان سایه جاهت مپذیرد زوال