1. ۱دل را هوای چشم تو بیمار می‌کندجان را امید وصل تو تیمار می‌کند
2. ۲طرار طره تو دلم برد عارضترو وانهاده پشتی طرار می‌کند
3. ۳از بندگی قد تو شد کار سرو راستآزادی از تو دارد و هموار می‌کند
4. ۴خال تو پیش چشم تو زعنبر بخور کردوین بهره قوت دل بیمار می‌کند
5. ۵هشیار باش ای دل غافل که چشم یارمست است و قصد مردم هشیار می‌کند!
6. ۶دیدار او به خواب خیال است دیده راکاری است اینکه دولت بیدار می‌کند
7. ۷دربست با دلم دهن تنگ او به هیچاو این چنین مضایقه بسیار می‌کند
8. ۸افتاده دل ز کار به یکبارگی که یارهرجا غمی است بر دل من بار می‌کند
9. ۹مرغ شکسته بال دل من که روز و شبپرواز در هوای رخ یار می‌کند
10. ۱۰تشویش از آن دو دام دلاویز می‌برداندیشه زان دو ترک کماندار می‌کند
11. ۱۱مست است و بی‌خبر مگر از دور عدل شاهچشم سیه دلش که دل آزار می‌کند
12. ۱۲دارای عهد، شیخ حسن، آنکه خدمتشچرخ دوتا به چاروبه ناچار می‌کند
13. ۱۳شاهی که در هلاک اعادی به روز رزماحیای رسم حیدر کرار می‌کند
14. ۱۴روشن شد اینکه از غضب اوست کافتابخوناب لعل در دل احجار می‌کند
15. ۱۵پوشیده نیست کز کرم اوست کاسماندیبای سبز در بر اشجار می‌کند
16. ۱۶از شرم رای روشن او هر شب آفتابچون سایه سجده پس دیوار می‌کند
17. ۱۷ای خسروی که کوکبه رای روشنترایات آفتاب نگونسار می‌کند!
18. ۱۸از طبیب خلق نافه گشای تو شمه‌ای استباد آن روایتی که ز گلزار می‌کند
19. ۱۹از فیض دست بحر یسار تو قطره‌ایستابر آن ترشحی که به اقطار می‌کند
20. ۲۰در قطع و فصل دشمن بد اصل بدگهرتیغ تو پاکی گهر اظهار می‌کند
21. ۲۱تو ملتفت مشو به عدو ز آنکه خود فلکتدبیر دفع فتنه اشرار می‌کند
22. ۲۲کانکس که کرد در حق دارا بدی هنوزنقاش نقش او همه بردار می‌کند
23. ۲۳گر مرتفع شوند نجوم فلک چه باک؟رای تو حکم ثابت و سیار می‌کند
24. ۲۴پیر ار بود وعده تدبیر چون نکردامید داشتم که مگر پاره می‌کند
25. ۲۵زامسال نیز قرب سه مه رفت و بند گیشبا من همان حکایت پیرار می‌کند
26. ۲۶در حسب حال تذکره نظم کرده‌امنظمی که کسر لول شهوار می‌کند
27. ۲۷کاری ز پیش می‌رود از لطف شاهیشاین نظم را پیش تو در کار می‌کند
28. ۲۸تا هر بهار خامه نقاش روزگاربر خار نقش صورت فرخار می‌کند
29. ۲۹سرسبز باد گلبن جاه تو تا زرشکدر چشم دشمنان مژه چون خار می‌کند!