1. ۱سرای خانه گیتی که خانه دودراست در دو اساس اقامت منه که رهگذر است
2. ۲تو کدخدایی این خانه می‌کنی، غلطی تو را مقام اقامت به خانه دگر است
3. ۳مجال عمر تو چندانکه می‌شود کمتر تو را امید فزون است و حرص بیشتر است
4. ۴به اسمی و علمی از دو عالمی قانع اگر چه خود تو برآنی که عالم این قدر است
5. ۵شود درست عیارت ز آتش فردا اگر چه کار تو امروز راست همچو زر است
6. ۶منازل سفرت دور و راه رفتن توست ولی نه مرکب راهت نه سفره سفر است
7. ۷ز جهل دامن درکش، به علم دین پیوند که جهل خار ره دین و علم بارور است
8. ۸تو فکر تیر و تبر می‌کنی به قصد کسان مکن که ناوک تیر ضعیف کارگر است
9. ۹به شرع اگر چه حلال است در مروت نیست هلاک صید که او نیز چون تو جانور است
10. ۱۰چه رحمت و شفقت در دل آید آنکس را که در دلش همه تیر است و در سرش تبر است
11. ۱۱ملک نهاد فقیر از ملک نژاد، به است به پیش من ملک آن است کو ملک سیر است
12. ۱۲سرای و باغ، چو بی کدخدا بخواهد ماند گل و بنفشه مرست و سر او باغ مرست
13. ۱۳مشو ز حادثه ایمن که از فلک تا حشر روان به ساحل گیتی قوافل حشر است
14. ۱۴ز رفتن دگران پند جونه از ناصح حقیقت سخن این است و غیر آن سمر است
15. ۱۵به گردن همه تیغ اجل در آمده است سبک سری که ز شمشیر مرگ بر حذر است
16. ۱۶خدنگ چار پر مرگ باز نتوان داشت هزار تو اگرت درع و جوشن و سپر است
17. ۱۷به پای دار طریق قیام لیل چو شمع که نور طلعت شمس از کرامت سحر است
18. ۱۸تو روزی از در آنکس طلب که هر روزت به قرص گرم خورشید آسمان وظیفه خوراست
19. ۱۹سیاه کاسه بود وقت شام از آن تنگ است بقای صبح کم آمد چرا که پرده در است
20. ۲۰به خاک بر سر و چشم، سیر، به که به پا که هر کجا که بران پا نهند چشم و سراست
21. ۲۱صدت حدیث و خبر بر دل است ازین معنی ولی دلت همگی زان حدیث بی‌خبر است
22. ۲۲چو آفتاب زهر ذره می‌شود لامع فروغ صبح حجابی که هست در سحر است
23. ۲۳تو را ز خاصیت آفتاب چیست خبر به غیر از آنکه از انوار دیده بهره‌ور است؟
24. ۲۴درین سرا چه کسی نیست کز غمی خالی است به قدر خویش همه کس مقید قدر است
25. ۲۵ز سوز سینه لب بحر روز و شب خشک است ز آب دیده رخ ابر صبح و شام تر است
26. ۲۶زنار ناله شنو اشک آتشش بنگر که خون همی جهد و ظن مبر که آن شرر است
27. ۲۷چه شد که باد صبا خاک می‌کند بر سر برادریش گرامی مگر به خاک در است؟
28. ۲۸اگر نه خاک زمین را مصیبتی سنگی است چراش اینهمه خون‌های لعل در جگر است؟
29. ۲۹بیا و یک نظر اعتماد کن در خاک که خاک تکیه‌گه خسروان معتبر است؟
30. ۳۰کنار خاک مقام بتان موی میان کلاه لاله مثال شهان تا جور است
31. ۳۱سری که بر سپر آفتاب می‌سایید به زیر پای وحوش و سباع بی سپر است
32. ۳۲به تخته بند مقید چو قد شمشاد است به خاک تیره فرو رفته روی چون قمر است
33. ۳۳کجا شدند بزرگان نامور امروز؟نشانشان به جهان در نه نام، نی اثر است
34. ۳۴وفا مجوی که این امهات و آبا را نه مهر مادر بر ما، نه رحمت پدر است
35. ۳۵درین پدر شفقت نیست، ورنه کردی رحم برآنکه گفت اینم خلف ترین پسر است
36. ۳۶نجیب دین محمد، محمدبن حسین که در دیار وجود او به جود مشتهر است
37. ۳۷چراغ روشن او تا نشاند باد اجل به دود کرده سیه دوده ابوالبشر است
38. ۳۸ز آب دیده مردم ترست دامن خاک چنانکه هر طرفش زابگیر بیشتر است
39. ۳۹فلک بر آمده زین غم به جامه‌های کبود جهان تشنه به سوگ بزرگ پر هنر است
40. ۴۰کسی که بود برو بر فراز مسند ملک مدار مملکت امروز بالشش مدر است
41. ۴۱پناه ملک زکریا که لطف و قهرش را طریق عقل و سیاست نتیجه نفع و ضرر است
42. ۴۲پناه مملکت او بود درگذشت کنون امید ملک بدین خواجه ملک سیر است
43. ۴۳مدار مرکز اسلام شمس دولت و دین که اختیار وجود و خلاصه بشر است
44. ۴۴ز آسمان خرد انجم معانی را ضمیر او به شب تار ملک راهبر است
45. ۴۵هر آنچه در کفش آمد غریق بخشش گشت چه شک درین که به دریا درآمدن خطر است
46. ۴۶خدایگانا معلوم رای روشن توست که بی‌وفاست حیات از وفات ناگزر است
47. ۴۷بنای خاک بنایی است سخت سست نهاد سرای عمر سرایی عظیم مختصر است
48. ۴۸اگر چه عیش جهان است چو شکر شیرین و لیک زهر هلاهل سررشته در شکر است
49. ۴۹ترا به ملک سعادت قرار چندان باد که در سرای قرار آن سعید را مقر است