1. ۱خاک، خون آغشته لب تشنگان کربلاستآخر ای چشم بلابین! جوی خون بارت کجاست؟
2. ۲جز به چشم و چهره مسپر خاک این ره، کان همهنرگس چشم و گل رخسار آل مصطفاست
3. ۳ای دل بی‌صبر من آرام گیر اینجا دمیکاندر اینجا منزل آرام جان مرتضاست
4. ۴این سواد خوابگاه قره‌العین علی استوین حریم بارگاه کعبه عز و علاست
5. ۵روضه پاک حسین است این که مشک زلف حورخویشتن را بسته بر جاروب این جنت سراست
6. ۶شمع عالم تاب عیسی را درین دیر کهنهر صباح از پرتو قندیل زرینش ضیاست
7. ۷زاب چشم زایران روضه‌اش «طوبی لهم»شاخ طوبی را به جنت قوت نشو و نماست
8. ۸مهبط انوار عزت، مظهر اسرار لطفمنزل آیات رحمت، مشهد آل عباست
9. ۹ای که زوار ملایک را جنابت مقصد استوی که مجموع خلایق را ضمیرت پیشواست
10. ۱۰نعل شبرنگ تو گوش عرشیان را گوشوارگرد نعلین تو چشم روشنان را توتیاست
11. ۱۱صفحه تیغ زبانت عاری از عیب خلافروی مرات ضمیر صافی از رنگ ریاست
12. ۱۲ناری از نور جبینت، شمع تابان صباحتاری از لطف سیاهت، خط مشکین مساست
13. ۱۳نا سزایی کاتش قهر تو در وی شعله زدتا قیامت هیمه دوزخ شد و اینش سزاست
14. ۱۴بهره جز آتش چه دارد هر که سر برد به تیغ؟خاصه شمعی را که او چشم و چراغ انبیاست
15. ۱۵هر سگی کز روبهی با شیر یزدان پنجه زدگر خود او آهوی تاتارست، در اصلش خطاست
16. ۱۶تا نهان شد آفتاب طلعتت در زیر خاکهر سحر پیراهن شب در بر گیتی قباست
17. ۱۷در حق باب شما آمد «علی بابها»هر کجا فضلی درین باب است، در باب شماست
18. ۱۸تا صبا از سر خاک عنبرینت برد بویعاشق او شد به صد دل زین سبب نامش صباست
19. ۱۹هر کس از باطل به جایی التجایی می‌کندزان میان ما را جناب آل حیدر ملتجاست
20. ۲۰کوری چشم مخالف، من حسینی مذهبمراه حق این است و نتوانم نهفتن راه راست
21. ۲۱ای چو دریا خشک لب، لب تشنگان رحمتیمآب رویی ده به ما کاب همه عالم‌تر است
22. ۲۲خواهشت آب است و ما می‌آوریم اینک به چشمخاکسار آنکس که با دریا به آبش ماجراست
23. ۲۳بر لب رود علی، تا آب دلجوی فراتبسته شد زان روز باز افتاده آب از چشمهاست
24. ۲۴جوهر آب فرات از خون پاکان گشت لعلاین زمان آن آب خونین همچنان در چشم ماست
25. ۲۵سنگها بر سینه کوبان، جامها در نیل عرقمی‌رود نالان فرات، آری ازین غم در عزاست
26. ۲۶آب کف بر روی ازین غم می‌زند، لیکن چه سود؟کف زدن بر سر کنون کاندر کفش باد هواست
27. ۲۷یا امام المتقین! ما مفلسان طاعتیمیک قبولت صد چو ما را تا ابد برگ و نواست
28. ۲۸یا شفیع المذنبین! در خشکسال رحمتیمزابر احسان تو ما را چشم باران عطاست
29. ۲۹یا امیر المومنین! عام است خوان رحمتتمستحق بی‌نوا را بر درت گوش صلاست
30. ۳۰یا امام المسلمین! از ما عنایت وا مگیرخود تو می‌دانی که سلمان بنده آل عباست
31. ۳۱نسبت من با شما اکنون درین ابیات نیستمصطفی فرمود سلمان هم زاهل بیت ماست
32. ۳۲روضه‌ات را من هوادارم بجان قندیل‌وارآتشین دل در برم دایم معلق زین هواست
33. ۳۳خدمتی لایق نمی‌آید ز من بهر نثارخرده‌ای آورده‌ام وان در منظوم ثناست
34. ۳۴هرکسی را دست بر چیزی، و ما را بر دعارد مکن چون دست این درویش مسکین بر دعاست
35. ۳۵یا ابا عبدالله! از لطف تو حاجات همهچون روا شد حاجت ما گر برآید هم رواست