1. ۱ترا چشم گل بین چو در کار نیستبچشمت جهان جز خس و خار نیست
2. ۲بلی پیش نا بخردان از جهانبه غیر از نکوهش سزاوار نیست
3. ۳جهانرا چو دانا نکوهش کندروا باشد و جای انکار نیست
4. ۴که نادان اگر مدح آن بشنوددگر از جهان دست بردار نیست
5. ۵نهان راز به پیش اهل مجازکه او از حقیقت خبردار نیست
6. ۶ز صورت اگر پی بمعنی بریبجز حق در این دار دیار نیست
7. ۷گر از دیده‌ات محو شد ماسویبه بینی که جز حق پدیدار نیست
8. ۸گر از نقش بردی به نقاش پینزاعیت با سیر پرگار نیست
9. ۹گر از رنگ رستی دگر مختلفبچشم تو شنگرف و زنگار نیست
10. ۱۰غرض دیده تبدیل کن گر تو رامؤثر هویدا در آثار نیست
11. ۱۱گرت بهره از معرفت نیست فرقمیان تو و نقش دیوار نیست
12. ۱۲دلترا مخوان دل که مشتی گلستگر آیینهٔ روی دلدار نیست
13. ۱۳کس ار نیست مست می‌معرفتبپرهیز از وی که هشیار نیست
14. ۱۴در این دار بانگ انا الحق زدنهمین کار منصور بردار نیست
15. ۱۵بداری اگر گوش دل ذره‌ئیخموش از انا الحق در این دار نیست
16. ۱۶چو حقت پی معرفت خلق کردچرا همتت صرف اینکار نیست
17. ۱۷به بیند خدا را به چشم یقینکسی کو گرفتار پندار نیست
18. ۱۸بخواب گرانست فردای حشرهر آنکس که‌ امروز بیدار نیست
19. ۱۹بر هرچه خواهی در اینچار سوقکه دیگر گذارت ببازار نیست
20. ۲۰برو دیده‌ئی وام کن ز اهل دلگرت دیده قابل بدیدار نیست
21. ۲۱کنشت و کلیسا و دیر و حرماگرچه بجز خانهٔ یار نیست
22. ۲۲ولی باید از جمله رستن که کاممیسر ز تسبیح و زنار نیست
23. ۲۳بدریاری دل غور کن چون بروناز این بحر آن در شهوار نیست
24. ۲۴صغیرا سخن مختصر کن که هیچبر خلقش‌امروز مقدار نیست
25. ۲۵اگر در ملاحت چو یوسف بودکسش با کلافی خریدار نیست