1. ۱رفت از کفم مصاحب با جان برابریدانا دلی لطیفه سرائی سخنوری
2. ۲۱۳۸۰
3. ۳میگیریم از فشار غم اندوز عقده‌ئیمیسوزم از شرار جگر سوز آذری
4. ۴مستغرق است زورق صبرم ببحر غمچون کشتی شکستهٔ بگسسته لنگری
5. ۵حال مرا بمرگ تو ای رنجی عزیزداند کسی که رفته ز دستش برادری
6. ۶گویند دل بمهر رفیق دگر به بنددر من دلی نمانده که بندم بدیگری
7. ۷با این همه چه چاره توانم که بنده راتدبیر نیست در بر ‌امر مقدری
8. ۸صد حیف از آن وجود سراپا ادب که بودفضل مجسمی و کمال مصوری
9. ۹او را بگاه نطق و بیان هرکه دید گفتاز صائب و کلیم عیان گشته مظهری
10. ۱۰مدح کسی نگفت ز روی طمع که بودقانع بدسترنجی و رزق مقرری
11. ۱۱پیموده راه حق و بمقصد رسید و گشتواصل بحق که همچو علی داشت رهبری
12. ۱۲زو ماند شعر نغز فراوان و هریکیرخشان در آسمان ادب همچو اختری
13. ۱۳رفت و صغیر از پی تاریخ وی سرودرنجی چو رفت مانده ز او گنج گوهری