1. ۱خالت بتا به عارض نیکوباشد حدیث آتش و هندو
2. ۲چشم و خط تو در نظر آیدیا در چمن همی چمد آهو
3. ۳در حیرتم ز زلف تو بر رخکافر کجا و روضه مینو
4. ۴خونریخت بسکه چشم تو شد حکاز لوح دهر نام هلاکو
5. ۵جسمت ز جان لطیف‌تر اماباشد دل تو سخت‌تر از رو
6. ۶ما را کشی تو شوخ ولی کیجان ارزدت بزحمت بازو
7. ۷در قتل ما به تیغ چه حاجتبس باشدت اشارت ابرو
8. ۸عطار دکه بندد هرگهافشان کنی بشانه تو گیسو
9. ۹گیتی بود معطر خیزداین بو تو را ز غالیه مو
10. ۱۰یا از قدوم زاده نرجساینسان هوا شده است سمن بو
11. ۱۱شاهی کز او به نیمه شعبانطالع چو بدر شد رخ نیکو
12. ۱۲خورشید بر بخاک قدومشسائید بهر کسب ضیا رو
13. ۱۳ای عهده‌دار شخص شریفتیکتا به نظم گنبد نه تو
14. ۱۴مقصود عارفان تو ز یا حقمنظور سالکان تو ز یا هو
15. ۱۵روی تو سوی خالق و باشدسوی تو روی خلق ز هر سو
16. ۱۶بیضا به نزد روی تو ذرهگردون بپیش پای تو چون گو
17. ۱۷الحق زند ز رفعت پایهبا عرش آستان تو پهلو
18. ۱۸دادن به کعبه نسبت کویتسنگ کمی بود به ترازو
19. ۱۹ای آفتاب چهره عیان کنخفاش چند گرم تکاپو
20. ۲۰تا کی زنند منتظرانتچون فاخته ز هجر تو کوکو
21. ۲۱باز آ و ساز چنگل شاهیناز عدل آشیانهٔ تیهو
22. ۲۲باز آ که مدعی رود از خودرسواست پیش معجزه جادو
23. ۲۳ختم سخن توئی به میان آیتا چند این غریو و هیاهو
24. ۲۴دست حق است دست تو داردبا دست حق که طاقت نیرو
25. ۲۵باز آی و ساز جاری و ساریجوها ز خون خصم جفا جو
26. ۲۶افتاده دین ز رونق باز آباز آر آب رفته در این جو
27. ۲۷عاجز بود ز وصف جلالتنطق بلیغ و طبع سخنگو
28. ۲۸شاها صغیر عبد کمینتنبود مگر به مهر تواش خو
29. ۲۹دارد امید آنکه بزودیبیند رخ تو چشم تر او