1. ۱چنانکه میشود از نور خور جهان روشنشود ز نام علی قلب دوستان روشن
2. ۲چراغ بزم جهان روی مرتضی است بلیبود بنوروی این تیره خاکدان روشن
3. ۳بلامکان ز مکان رفت چون رسول خدایبدید از رخ او بزم لامکان روشن
4. ۴بیان روشن او میکند ز اهل خردضمیر روشن و دل روشن و روان روشن
5. ۵از آنچراغ که از برق تیغ خود افروختنمود تا بابد راه انس و جان روشن
6. ۶کجا ز ظلمت حیرت رهد کسی که نکردچراغ مهر علی را به بزم جان روشن
7. ۷کند ز خاک درش کسب فیض و گیرد نوربهر صباح که میگردد آسمان روشن
8. ۸بجوی خاک ره دوستان مخلص اومگر که چشم خرد را کنی بآن روشن
9. ۹بگو محب ورا غم مخور ز ظلمت قبرکه هست خانهٔ گور تو جاودان روشن
10. ۱۰کسی که شمع صفت سوزد از غم عشقشچه بزم‌ها کند از شعلهٔ زبان روشن
11. ۱۱صغیر بندهٔ عشق علی و آل علیستشود حقیقت گوینده از بیان روشن