1. ۱عید غدیر آمد و شد گاه وجد و حالساقی بیار باده و از دل ببر ملال
2. ۲چندیست باب هجر برویم شده است بازبربند از می‌این در و بگشا در وصال
3. ۳آن باده کن عطا که پی طی راه عشقاز دست و پای بختی جان بگلسد عقال
4. ۴آنباده کن کرم که از آن هرکه مست شدیکباره پای زد بسر جان و ملک و مال
5. ۵آن می‌به جام کن که سرره به شیرنرگیرد اگر بنوشد از آن جرعهٔی غزال
6. ۶آن باده‌ام ببخش که مور ار خورد شوددر زیر پای قدرت او پیل پایمال
7. ۷باری بیار باده که بهر صلای عیدکوبم به طبل طبع به نام علی دوال
8. ۸گویم دوباره مطلعی و در مدیح اوسازم نثار مجلسیان گوهر مقال
9. ۹در روز حشر چون بنماید علی جمالگویند اهل حشر که این است ذوالجلال
10. ۱۰آری علی است جل جلاله خدای راهم مظهر جلال و هم آئینه جمال
11. ۱۱یا مظهر العجائب یا مرتضی علیای کون را هویت تو مبده و مآل
12. ۱۲این حجت یگانگی حق بود که توبی‌شبه و بی‌نظیری و بی‌مثل و بیمثال
13. ۱۳وامانده در دو مرحله نطق آندو مرحلهمدح تو است و حمد خداوند لایزال
14. ۱۴هر جوی فضل را پی سرچشمه چون رومبینم ببحر فضل تواش هست اتصال
15. ۱۵و صفت بیان نمی‌شود از صدهزار یکگویند خلق عالم اگر صدهزار سال
16. ۱۶ایمان اگر نه دوستی تست از چه روبی‌مهر تو نجات خلایق بود محال
17. ۱۷در قبر و برزخ وصف محشر ولای توباشد جواب وافی و کافی بهر سئوال
18. ۱۸صورت پذیرد از تو همی نطفه در رحمآنگه به عشق تو به جهان یابد انتقال
19. ۱۹جویای تست در همه عمر جان اوتا گردد از تو کامرواگاه ارتحال
20. ۲۰ببینند عاشقان تو پیوسته روی توبر عاشق تو ماضی و مستقبل است حال
21. ۲۱هر دولتی زوال و زیان دارد از قفاجز دولت ولای تو کان هست بی‌زوال
22. ۲۲غیر از حدیث عشق تو هرگونه صحبتیافسانه است و بیهده‌گوئی و قیل و قال
23. ۲۳هر مجلس از بیان مدیحت مزین استآنجا کند فرشته ز جان فرش پروبال
24. ۲۴جز آنصفات خاص که مخصوص ذات تستهم ایزدی صفاتی و هم احمدی خصال
25. ۲۵از بهر جن و انس ودد و دام و وحش و طیرگستردهٔی تو روز و شبان سفره نوال
26. ۲۶در امر دین گر از تو نمی‌یافتی ظهورآن اهتمام و کوشش و خونریزی و جدال
27. ۲۷نه از اصول بود بیانی نه از فروعنه از حرام بود نشانی نه از حلال
28. ۲۸کامل نبود دین نبی بی خلافتتیوم الغدیر یافت بفرمان حق کمال
29. ۲۹شاها منم صغیر غلام درت ولیدارم بس از نبردن فرمانت انفعال
30. ۳۰هیچم بدست نیست مگر دامن کسیکاندر میانه تو و او نیست انفصال
31. ۳۱صابر علی شه آنکه بر رأی انورشخورشید کم زمه بود و مه کم از هلال
32. ۳۲دارد خدای بر سر احباب و دوستانپاینده سایه‌اش به مقام علی و آل