1. ۱بود بسی در طمع کیمیاچهرهٔ من زرد به رنگ طلا
2. ۲بوتهٔ دل بود در آتش مراحال چو فرار مشوش مرا
3. ۳در عمل شمس و قمر از خیاللاغر و کاهیده شدم چون هلال
4. ۴عمر گرامی که بد اکسیر نقدصرف نمودم همه در حل و عقد
5. ۵تن به مثل کاه و غمم کود بودقرع وجودم پر از اندوه بود
6. ۶بود ز انبیق عیونم مداماشک مقطر به رخ زرد فام
7. ۷کفش و کله جبه و دستار و دلقرفت همه در گرو زاج و طلق
8. ۸از عملیات نحاس و حدیدبهرهٔ من شد زحمات شدید
9. ۹شد جگر از آتش حسرت کبابهیچ ز مفتاح نشد فتح باب
10. ۱۰زان همه تخم هوس اندر دلمهیچ به جز رنج نشد حاصلم
11. ۱۱لیک از آنجا که چو کوبی دریآید از آن در بدر آخر سری
12. ۱۲چون فلکم کار چنین سخت کردصحبت پیریم جوان بخت کرد
13. ۱۳وه که چه پیری دل و جانش منیررند و جهاندیده و روشن ضمیر
14. ۱۴دهر کهن یافته از او نویبندهٔ درویشی او خسروی
15. ۱۵داد یکی نسخه بمن از وفاگفت عمل کن بود این کیمیا
16. ۱۶درج در آن نسخه کلامی کز آناز عدم آمد بوجود این جهان
17. ۱۷قلب شود ماهیت خاک از آندور زند انجم و افلاک از آن
18. ۱۸شرح دهم گر صفت آن کلامتا به صف حشر بود ناتمام
19. ۱۹طرفه کلامی که بود چون شجرعالم‌ امکان بودش برگ و بر
20. ۲۰باید اگر آگهیت زان کلاملفظ محبت بود آن والسلام
21. ۲۱ای که روی در طلب کیمیامن بکف آورده‌ام این سو بیا
22. ۲۲کن بمحبت عمل و صد فتوحبنگر از آن در جسد و نفس و روح
23. ۲۳زود عمل کن که عمل کردنیستهر که عمل کرد دو عالم غنیست
24. ۲۴ای که چهل سال تو با نوع خویشدشمنی آوردی و خصمی بپیش
25. ۲۵جز غم و اندوه چه دیدی بگوغیر مذمت چه شنیدی بگو
26. ۲۶هم بمحبت گذران روز چندبه نشد ار روز تو بر من بخند
27. ۲۷این صفت نیک چو عادت شودمایهٔ هر گنج سعادت شود
28. ۲۸این عمل نیک کند ز اعتبارقلب سیه را زر کامل عیار
29. ۲۹دم ز محبت زن و همچون صغیرنقش کن این نام بلوح ضمیر