1. ۱شب گذشته مرا دست عشق نصرت یابز روی شاهد مقصود برفکند نقاب
2. ۲شبی چو مار که بر گنج چار گوهر پاکتنیده از دهن قیرگون سیاه لعاب
3. ۳کشیده زنگی شب قیر چاهسار زمینکه موی شوید و رخساره زین سیه دولاب
4. ۴فلک چو خیمه زنگاری و دو قطب در آنمساوی و تد خیمه و مجره طناب
5. ۵بچاه غرب خور و ماه در افول و محاقستاره پردگی و پرده ستاره سحاب
6. ۶بخواب بود مرا بخت در سیاهی شبنمیگشود گر آن ماه مست دیده ز خواب
7. ۷گشود شب در صبح آفتاب طلعت یارکه آفتاب ز انوار اوست فتح الباب
8. ۸سیاه موی برویش شب کشیده بروزسپید روی در آن آتش دمیده ز آب
9. ۹خطی چو کشتی خضرا بروی قلزم نوردهان چو درج ل آلی و لب چو در خوشاب
10. ۱۰بر آشیانه ئی از مشگ ناب باز سپیدنهاده بیضه سیمرغ زیر پر غراب
11. ۱۱دو زلف بر دو بناگوش و تارک زنخشز مشگ دائره ماره است بر اقطاب
12. ۱۲سواد طره او آسمان آینه گونفروغ گونه او آفتاب عالمتاب
13. ۱۳لبش عقیق مذابست و عقود گهرخطش زمرد سوده ست بر عقیق مذاب
14. ۱۴بگونه بر خم طبطاب ماند آن سر زلفدر آن خمست دل من چو گوی در طبطاب
15. ۱۵سپید سیمبر و نافه سیاه بمویز نافه سنبل برسیم گشته زلف بتاب
16. ۱۶خیال مویش باریک و خشک کرد مراکه من نهال برومند بودم او لبلاب
17. ۱۷عذاب من همه در وصل آن بهشتی رویمقررست و شگفتست در بهشت عذاب
18. ۱۸الا مه من در قتل من شتاب مکنمرو که بیتو بخونم زمانه کرد شتاب
19. ۱۹سپهر آب مرا داد از جگر چون خونستاره خون مرا ریخت بر زمین چون آب
20. ۲۰گل و گلاب نیاید بکار باغم عشقرخ تو چون گل و باران چشم من چو گلاب
21. ۲۱دل من آینه آب داده است بزنگلب تو شکر آمیختست با عناب
22. ۲۲شنیده بودم سیماب زاید از شنگرفندیده بودم شنگرف ریزدی سیماب
23. ۲۳دواند دیده شنگرفی اشک سیمابیبروی من که بود چون سبیکه زر ناب
24. ۲۴ز زرد گونه من گیر ارتفاع نجومز دست درد که ماند بسطح اسطرلاب
25. ۲۵جناب میکده گردون گلوی می زده غربخم شراب کهن شرق و آفتاب شراب
26. ۲۶سوار عشقم و از باده ام رکاب تهیستغلام میکده می بر سوار ده برکاب
27. ۲۷پیادگان بطریق فنا قدم ننهندکه خون راه رواست اینکه میرسد برکاب
28. ۲۸نجات نیست کسی را که کشتی خردستکه بحر عشق بود بی کنار و بی پایاب
29. ۲۹نشانه است فنا ایدل اربقا طلبیمنم کمان و توئی تیر و عشق پر عقاب
30. ۳۰بگیر در هدف نفی خانه تابن پرچنو که تیر خورد بر نشانه در پر تاب
31. ۳۱چو عور گشتی از جامه صفات خودیخدای پوشد از ذات خویش در تو ثیاب
32. ۳۲ببحر عشق نمودم من آشنا وز دیدشراع کشتی دانش شکست در گرداب
33. ۳۳حجاب شاهد من بود هستی من و عشقرسید و هستی من بر دو کرد کشف حجاب
34. ۳۴خدای دیدم و بس در کتاب جمع و وجودکه کس ندیده ازین خوبتر بدهر کتاب
35. ۳۵مزن بدست سیه کار جان من در دلتو صید رو به و دل غاب شیر شرزه غاب
36. ۳۶تو خشک مغزی و این ملک مشک خیزتترتو تر مزاجی و این مرز آبگون سقلاب
37. ۳۷در خدائی مگشای باب هستی خویشکه میگشایدت از این گشاد باب تباب
38. ۳۸در تباب زند شهر را خراب کندکسیکه تکیه کند از تمام شهر بباب
39. ۳۹مزن دری که نباشد در مدینه علمو یازده خلف آن باب فیض را بواب
40. ۴۰شهان لم یلد و خسروان لم یولدکه آخرین ولد بالغند و اول باب
41. ۴۱مبند دل تو ز امری بملک دنیی خلقکه ملک دنیی چون جیفه است و خلق کلاب
42. ۴۲مکان عقل فلاطون لا مکان آمیختبخاک فاعتبر و امنه یا اولی الالباب
43. ۴۳سپهر نقد مراکم عیار دید و ندیدقیاس من کرد از آفتاب و از مهتاب
44. ۴۴ز آفتاب وز مهتاب چرخ بی خبرمکه آفتاب من از شرق وحدتست بتاب
45. ۴۵بساط کثرت چون نسج عنکبوت و تو خامدر آن فتاده چو در نسج عنکبوت ذباب
46. ۴۶جنود نفس تو با عقل در طراد و نبردفرشته تو و دیو تو در طعان و ضراب
47. ۴۷مراست سینه چنو مجمر و هواست در آندمنده آتش و در آتشم دلیست کباب
48. ۴۸ز عشق دوست که پنهان و آشکار من اوستکه سر غیبش ساریست در شهود و غیاب
49. ۴۹مر از آب خرابات داد آب حیاترساند از تک چاه عدم بجاه و ب آب
50. ۵۰خراب کرد و بنا کرد زاب و خاک دگرتبارک الله یکدست فضل و اینهمه آب
51. ۵۱مرا که نغمه داود بوده در وادیبلای عشق چو ایوب کرد در محراب
52. ۵۲ندیده بود دلم مکتب معلم عشقچو دید دید که در اوست صد هزار آداب
53. ۵۳فری برین دل کز طره دید طلعت دوستمرا فکند ز راه خطا بکوی صواب
54. ۵۴فری بفر همایون و بخت مقبل منکه آفتاب ندارد چنو طلیعه و تاب
55. ۵۵دلم تصرف دنیای بکر زشت نکردکه دیو نفس مرا عقل داده بود سداب
56. ۵۶جهان طبرزد و جلاب کودکست و بودکبست و حنظل پیران طبر زد و جلاب
57. ۵۷غم زمانه مخور در شباب با غم پیرکه پیر کرد مرا غم بعنفوان شباب
58. ۵۸گرت بود سر بخت جوان به پیر گرایچنو که دزد گراید بکوه در بشعاب
59. ۵۹مجو مناصب و القاب پادشاه ولیگذار پای بفرق مناصب و القاب
60. ۶۰که ذی مناصب و القاب قلتبا نانندکشیده پوست انسان بگوش و دم دواب
61. ۶۱بیا که بنده خر بندگان مملکتیبکوی دل که بود مالک قلوب و رقاب
62. ۶۲مچر ز ارزن عصفور باز معرفتینشین بساعد سلطان و خوان لب لباب
63. ۶۳ولاه خلق شبانند و خلق گله چه شددر اینزمانه که گر کند و رهزن و قلاب
64. ۶۴اگر ز مزرع شاهست حاصل غفلتتوان گریست برین کشت ظلم چون میراب
65. ۶۵گر از ولاه بود نی ز شاه وای بشاهکه پاسبانان در رحمتند و شه بعذاب
66. ۶۶کمان ظلم بدست زمانه است تو شاهبگیر در هدف عدل خانه چون نشاب
67. ۶۷شهی که بنده درویش پادشاه دل اوستچنین رسید بگوش از سروش غیب خطاب
68. ۶۸بدل کند دم تیغ و سم سمند ملوکسراب را بمحیط و محیط را بسراب
69. ۶۹نه در تصرف جاهل که افسرست و سریربنطع ملک چنو مهره و دین ملک لعاب
70. ۷۰خدیو باید نقاد و داد بخش و حکیمببار عدل نه نباش و ناکس و نقاب
71. ۷۱سزای افسر سلطان عدل گوهر علمعدالتست نه خر مهره های جهل مجاب
72. ۷۲مرا گهر شد خر مهره های جهل و چه سودکه برد مردم گوهر شناس را سیلاب
73. ۷۳سخن چو تیر و سر انگشت جان کمان و نشانصماخ گوش دل و آستین طبع قراب
74. ۷۴قراب تیر من از آستین طبع منستکه هم سئوال مرا من دهم بطبع جواب
75. ۷۵سخن چو عیسی خلاق طائر همتچو احمدست کزو شد ابوتراب تراب
76. ۷۶مقام احمد محمود پایگاه ولیستکه در معارج قوسین را نهاده بقاب
77. ۷۷گرت ب آب قدا فلح نگشته نفس زکیمکدرست که پوشیده کسوت قد خاب
78. ۷۸مپوش کسوت قد خاب خواجه تصفیه کنتو یوسفستی و این خویهای زشت ذئاب
79. ۷۹بقبر قاقم و سنجاب تست خاک و کفنتو اشک و آه کسان کرده قاقم و سنجاب
80. ۸۰ز تنگ جای لحد اجتناب ممکن نیستاگر جناب زمینی و گر سپهر جناب
81. ۸۱تو خود گوزنی و آمال شیر آخته چنگتو گوسفند و امانیست گرگ تیز انیاب
82. ۸۲دلست بر سر دریای فتنه کشتی نوحچو نیست کشتی نتوان گذشت از دریاب
83. ۸۳دل آسمان صفا واردات سر وجودجنود نفس شیاطین و عشق تیر شهاب
84. ۸۴بران بتیر شهاب این جنود شیطان کیشکه کیش شیطان کفرست و کفر نیست ثواب
85. ۸۵رسی بسر ربوبیت از گدائی فقرکه هست بنده این در مربی ارباب
86. ۸۶مرا مسبب اسباب بی سبب ره خویشنمود و نیست سبب جز مسبب اسباب
87. ۸۷کسی نمرده ب آب حیات دل نرسدکه هر که مرد درین ره مؤیدست و مصاب
88. ۸۸چو برق خاطف بگذشت از صراط وجوددل موحد و مشرک مقید احقاب
89. ۸۹منظمست خرابات و کن فکان مختلبنای میکده آباد و کائنات خراب
90. ۹۰دلست طوبی ارباب دل که آیتشانخدای گوید طوبی لهم و حسن م آب
91. ۹۱بود ذهاب و ایاب وجود در کف دلوجود بخش ذهابست و روحبخش ایاب
92. ۹۲که نفخ صور سرافیل عشق رایت اوستطراز پرده او آیت فلا انساب
93. ۹۳تو از صحابه دل باش تا بچشم یقینکنی مشاهده سر سید اصحاب