1. ۱دیدم شکسته طره مشکین راآن ترک خلخ و چگل و چین را
2. ۲بر لاله کشته دامن سنبل رابر سرو هشته خرمن نسرین را
3. ۳دل در برم طپید کبوترسانتا باز دید چنگل شاهین را
4. ۴مویش بمشگ ماند و نشنیدمدر مشگ تر خم و شکن و چین را
5. ۵رویش ببرگ لاله نعمانیخطش ببرگ لاله ریاحین را
6. ۶سنگ و حریر را نبود الفتاز نو نهند خوبان آئین را
7. ۷بنهفته در حریر بدان نرمیآن نازنین پسر دل سنگین را
8. ۸از گل دمیده عبهر فتانشبی آب کرده عبهر مسکین را
9. ۹بر زین نشسته غاتفری سروشبر سر نهاده آزر برزین را
10. ۱۰جولانش ار بمسلخ عشق افتداز خون کشته آب دهد زین را
11. ۱۱سروش ز سیم ساده و زو آوناز مشگ ساد دارد تنتیز را
12. ۱۲مشگش بسیم تافته سوسن راسیمش ز مشگ یافته آذین را
13. ۱۳شد مست آن دو عبهر و از ابروخنجر گرفت و از مژه زوبین را
14. ۱۴بر جان و دل زد آنچه بیک نیروبی جان و دل کند تن روئین را
15. ۱۵جادوی کافرست سر زلفشهم دل ز کف رباید و هم دین را
16. ۱۶هندوی مقبلست سیه خالشاز آفتاب سازد بالین را
17. ۱۷از خسف مه بکاهد و افزایددر خسف خط مه من تزیین را
18. ۱۸خط بقا کشد بمه او خطبر ماه آسمان خط ترقین را
19. ۱۹ماند براستی خم ابرویشتیغ کج مبارز صفین را
20. ۲۰دست خدا علی که بامکان زدامر ولاش خیمه تکوین را
21. ۲۱جز قلب و جز حقیقت او مشمرعرش برین و عقل نخستین را
22. ۲۲جز خاکسار حضرت او منگرخورشید با جلالت و تمکین را
23. ۲۳شیر علم ز باد عنایاتشاز شیر آسمان کشدی کین را
24. ۲۴آب وجود بنده تکمیلشسلطان لامکان کندی طین را
25. ۲۵آورد زیر بند سلیمانیآوازه ولاش شیاطین را
26. ۲۶بر عورت مظالم بن متیرویاند باغ فیضش یقطین را
27. ۲۷گردست مرتضی ندهد کدهدترجیع آفتاب مصلین را
28. ۲۸چون امر بادران که بگردانددر بحر نیل زورق زرین را
29. ۲۹انگشت احمد عربی کوبدبر خود ماه چرخ تبرزین را
30. ۳۰مردی مباش شوی زن دنییکش عقل داد باید کابین را
31. ۳۱بکرست این عجوز سیه پستانبکرست زن چو بدهی عنین را
32. ۳۲بر رشته ولایت طه زندست و ببوس سده یا سین را
33. ۳۳کس گر بپای پیر مغان میردزان خاک پای یابد تکفین را
34. ۳۴آنمرده را که یار کند تکفینهم یار داد خواهد تلقین را
35. ۳۵من دوش تا سپیده بتاب ایدرامشب بحیرتم شب دوشین را
36. ۳۶کامم ز هجر تلخ تر از مردنباشد که بوسم آن لب نوشین را
37. ۳۷امشب که بر لبم لب او باشدشکر دهم چه تلخ و چه شیرین را
38. ۳۸شیرین کنم مذاق طلبکارانوان تلخکامی غم دیرین را
39. ۳۹سنگی که پای بنده او سایددندان شکست رفعت پروین را
40. ۴۰بر شاه چرخ چیره کند قدرشاز بیدقی که راند فرزین را
41. ۴۱جذبش نشاندی بگه تمکینافسردگان نشاء/ه تلوین را
42. ۴۲این اطلس کهن نکند جاهشبر جامه جلالت تبطین را
43. ۴۳رمحش بروز معرکه گردانبر چشم چرخ ساید متین را
44. ۴۴تیغش دم قتال بد راندگر تیغ کوه معرکه کین را
45. ۴۵از صیت عدل شاه شکست از هممیزان چرخ بر شده شاهین را
46. ۴۶آنرا که با ولایت او زایدزاید سپهر حبلی تحسین را
47. ۴۷نافی که با عداوت او بردبرند ناف با او نفرین را
48. ۴۸ای فتنه ولایت کل بر کناز باغ کون ریشه تفتین را
49. ۴۹دست تصرف تو بعلیینتبدیل کرد خواهد سجین را
50. ۵۰برسده تو چرخ دعا گویدجبریل سده پرور آمین را
51. ۵۱بر سایه تو عرش کند تحسینبر آفتاب غیر تو تهجین را
52. ۵۲خصم تو گر نبود نکرد ایزدبا عزت تو خلقت توهین را
53. ۵۳اوصاف حق بعین تو شد پیداچندانکه نیست در خور تعیین را
54. ۵۴آن ذات عین این و بری از حدذات بری ز حد شمرم این را
55. ۵۵ذاتیست بی نهایت و بی مبداباشد عیان چه فایده تبیین را
56. ۵۶شهباز عشق پر فکند پر بنداین صعوه تخیل و تخمین را
57. ۵۷حصن ولایت تو فرو باردبر آسمان ترفع و تحصین را
58. ۵۸خاک تو وام داده بگردون فروز آفتاب خواسته تضمین را
59. ۵۹خورشید ضامنست از آن داردبر طین چو وام داران تو طین را
60. ۶۰بی دیده علی نتواند دیدچشم وجود دیده حق بین را
61. ۶۱خنگ تو کرده آخور زرین خوروز محور ممدد خرزین را
62. ۶۲گفتی مگو خداست تعالی اللهاین گفته بزرگ نو آئین را
63. ۶۳ای داده کبریات خداوندیسلمان فارسی شه بهدین را
64. ۶۴هرمور کش تو زور دهی از پرمغفر درد بتارک زوبین را
65. ۶۵ای کعبه صفا که کند خسرواز سنگ آستان تو شیرین را
66. ۶۶عشق من و حدیث تو افسون شدافسانه های ویسه و رامین را
67. ۶۷تکرار و شایگان خفی منگرکن شایگان عنایت دیرین را
68. ۶۸اردیبهشت کن دی مشتاقانای داده اعتدال فرودین را
69. ۶۹لطف تو گر بطاغی و بریاغیکوشد کند تسلی و تسکین را
70. ۷۰خلد برین طاغی دوزخ راماء معین یاغی غسلین را
71. ۷۱ای پیر عقل بین که درین دارمهمخانه کرده اند مجانین را
72. ۷۲میزان قسط و عدل توئی یزدانسنجد بدین دو کفه موازین را
73. ۷۳چندین چرا پسندی برجانماین چند روزه آفت چندین را
74. ۷۴با آنکه من موافق توحیدمدر معرفت امام میامین را
75. ۷۵از من توان زد ار تو دهی بازوبر سینه مخالف سگین را