1. ۱مراست عمری چون آفتاب بر لب بامتو راست رویی چونان به سرو ماه تمام
2. ۲بیا که شامم با روی توست روز سپیدکه بی تو روز سپیدم بود معاینه شام
3. ۳فرشته همپر مرغ دل فریفته ئیستکه چون تو سروی دارد بخانه کبک خرام
4. ۴بهشت خلوت آن خواجه ئیست کز فر بختنشسته بر سر تختست پهلوی تو غلام
5. ۵ملک شکار کمند ملوک بند بند بتیستکه چون تو دارد صیدی اسیر چنبر دام
6. ۶ز آفتاب تو نیکو تری و نیست شگفتکه آفتاب ندارد دو زلف غالیه فام
7. ۷مراست روئی چون زر پخته زانکه تر استبری سپیدتر و ساده تر ز نقره خام
8. ۸که دیده سروی از سیم و بار او از دلبجز دل من و قد تو سرو سیم اندام
9. ۹بچشم و لب بنواز ای ز دست برده مراکه می پرستم و این پسته است و آن بادام
10. ۱۰مدام مستم از آن هر دو چشم باده پرستبمن نگاه کن ای دیدن تو شرب مدام
11. ۱۱دم سپیده و فصل بهار چون تو بتیببزم از چه نگیری حجاب و ندهی جام
12. ۱۲مشام جان من از جانبی که طره تستکند ز باد شمیم بهشت استشمام
13. ۱۳مگر گذشته‌ای ای باد گفتم از در دوستنه بلکه دارم از دوست گفت با تو پیام
14. ۱۴چه گفت گفت که جانرا نثار کن که دهمبیک نگاهت عمر دو باره ئی بدوام
15. ۱۵کنون که آمدی ایجان نورسیده بدستچرا نبخشی جانی ز نو بگردش جام
16. ۱۶می وجوب ز خمخانه قدیم بیارکه بر موحد و مشرک حلال گشت و حرام
17. ۱۷بجام سوختگان ریز این شراب که نیستمیی که پخته خم خداست در خور عام
18. ۱۸باهل فضل چشان صاف معرفت که بودبزرگ موهبت و کوچکست ظرف عوام
19. ۱۹باهل معرفت انداز سایه ایسر طورمگوی سر حقیقت بپیش مردم عام
20. ۲۰گمانشان که توئی در غمام و من بیقینکه آفتاب توئی هر چه غیر تست غمام
21. ۲۱بر آن سرند که پنهان توئی و خلق پدیدبدید بین و بدرک عوام کالا نعام
22. ۲۲توئی وجود که پیدائی و تمام عدمبر خرد نبود امتیاز در اعدام
23. ۲۳نظام کون و مکانرا زمام در کف تستبدین قیاس که بروجه احسنست نظام
24. ۲۴تجلی تو بود رب کارخانه امرکه کارخانه امرست از تجلی تام
25. ۲۵تو را تعین اول که موطن احدیستبنام غیب غیوبست بی نشانه و نام
26. ۲۶مقام واجب بالذات و جای خوف و حذرحذر کنید که اخفاست این ستوده مقام
27. ۲۷مگر تجلی ذاتی لمن یشاء الحقزند بکوه و شود پاره پاره از الهام
28. ۲۸تجلی دومت و احدیت اولیستکه واحدیت دوم بدو گرفت قوام
29. ۲۹مقام امن ربوبی بهشت عدن صفاتطربسرای الوهی تمام فوق تمام
30. ۳۰فضای عالم لاهوت و مبداء/ جبروتلوایح ملک و ملک را سر اقلام
31. ۳۱سیم تجلی فیض مقدس ساریوجود منبسط ذوالجلال و الاکرام
32. ۳۲سمای حاوی گردون خلق و امر بدیعزلال جاری بحر مدارک و افهام
33. ۳۳چو آفتاب ز شرق جلا دمید و گرفتسمای روح و تمام اراضی و اجسام
34. ۳۴حقیقتی که نهان بود در حجاب ظهورقدم بعرصه تعیین نهاد از ابهام
35. ۳۵بیک اضافه اشراقی از ظهور تو دادز عقل تا بهیولای کون را اعلام
36. ۳۶بر موحد موجود نیست غیر خدایدرین حکایت سر بسته نیست جای کلام
37. ۳۷توئی که هستی و هرگز نبوده جز تو کسیبهستی تو بود هر چه هست و نیست تمام
38. ۳۸بهایهوی تو حتی الرمال فی الفلواتبجستجوی تو حتی العبید للاصنام
39. ۳۹بملک فقر گدایان دولت تو کنندز مالکان رقاب ملوک استخدام
40. ۴۰بسر عشق رخت سجده برد عرش و رواستکه عرش باشد ماء/موم و سر عشق امام
41. ۴۱بپر جود تو پرواز کرد طیر وجودبجو صافی وحدت ز باز تا بهمام
42. ۴۲ولیک باز نشیند بساعد سلطانهمام پرد از صحن خانه تا لب بام
43. ۴۳دلم بمردن بیدار شد ز خواب گرانکه مردگان تو بیدار و کائنات نیام
44. ۴۴سنام کوه کند سیر ناف گاو زمینتو گر بذات کنی جلوه کوه را بسنام
45. ۴۵ز جلوهای جلالیت گر بمور رسدبپای پیل کند زور و پنجه ضرغام
46. ۴۶کفت مصور تصویر صورت ازلیز کلک لم یزلی در مشیمه ارحام
47. ۴۷ب آستین هیولی ز نفخ صورت غیبدمید روح مقدس بعضو و عرق و عظام
48. ۴۸درین میانه بانسان واجب التعظیمکه هست مظهر کل از وجود جمع سلام
49. ۴۹مدیر نقطه سیال سیر قوس صعودکه بر ترستی از قاب هر دو قوسش گام
50. ۵۰مدار دور حقیقت مدیر دار وجودمد بر ملکوت و مقدر اقسام
51. ۵۱دلش صفات ازل را حقیقت موصوفدمش دوام ابد را طبیعت مادام
52. ۵۲سرای سر هویت سمای شمس قدمصریح روح معیت صراط حق انام
53. ۵۳سماط رزق ولایت سماری عظمتبقلزم قدم و عین قلزم قمقام
54. ۵۴مجددی که ازل را نمود وصل ابدب آن دائم و باقی باوست روز قیام
55. ۵۵دل منور او حشر اکبر ارواحتن مطهر او عرش اعظم اجسام
56. ۵۶ز خوان فقرش روزی برند و ریزه خورندفرود و بر ز مهیم گرفته تا هوام
57. ۵۷ز عدل اوست که بازی کند بچوب شبانبدشت گرگ و کند حفظ مرتع اغنام
58. ۵۸سوام و شیر بیک مرغزار و شیر عرینز بیم سر نزند پنچه بر سرین سوام
59. ۵۹بدار دنیی و عقبیست ذات او قیومبرزق صورت و معنیست دست او قسام
60. ۶۰بامرو خلق اولوالامر باقی موجودبه بدو و ختم خداوند مفضل منعام
61. ۶۱بصورتش نرسد دست انکشاف عقولکه عقل راست هیولاش منتهای مرام
62. ۶۲امام قائم موجود و مهدی موعودکه اوست هادی سیر و سلوک اهل مقام
63. ۶۳سر بشرشه اثنا عشر حقیقت کلولی مطلق موجود خاص و رحمت عام
64. ۶۴بچشم اهل عنایت عیان چو نور وجودبه یمن و یسر و بتحت و بفوق و خلف امام
65. ۶۵نه چشم سر که برونست شه ز حد حواسبچشم سر که بود چشم راستین و کرام
66. ۶۶پدید باشد خورشید یار کاهل شهودبیقظه بینند آنرا که دیگران بمنام
67. ۶۷منام چیست دمید آفتاب صبح ازلز مشرق دل بیدار و فا نه من نام
68. ۶۸مسافران هله هبو و قود کم قدطالمعاشران هله موتوقیا مکم قدقام
69. ۶۹الا حقیقت معشوق و دولت باقیبکار عشق تو من بنده کرده ام اقدام
70. ۷۰صفای سر توام جان نهاده بر سر دستسر مرا بسر خویش سای بر اقدام
71. ۷۱مرا ببر بمقامی که اندرو تو مقیمنمای روی و بمن ده دو چشم خویش بوام
72. ۷۲که تا ببینم روئی که هست در هر رویکه تا بیابم کامی که هست در هر کام
73. ۷۳بحق عصمت مشکوه سر غیب بتولمرا بخویش دلالت کن ای امام همام
74. ۷۴کشیده تیغ خدائی بدست امرو بودز فرقت تو دل خلق تنگتر ز نیام
75. ۷۵بکش حسام و بکش منکران سر وجودکه آبروی وجودست زان کشیده حسام
76. ۷۶لوای نصر ازل زن ببام قصر ابدبپادشاهی منصور و دولت پدرام