1. ۱یکی مراست به مشکوی از سعادت حالبتی چهارده ماه و مهی چهارده سال
2. ۲دو خال بر دو لبش چون دو هندوی مقبلدو زلف بر دو رخش چون دو جادوی محتال
3. ۳به قد چو سروی و سروی چو ماه سیمین‌بربه رخ چو ماهی و ماهی چو لاله مشکین خال
4. ۴چنانکه خامهٔ مانی و رندهٔ آزرنبسته‌اند بدین خوب طلعتی تمثال
5. ۵چهار چیزش ماند به چار چیز همیبلی مناقشه را نیست راه در امثال
6. ۶برش به سیم سپید و قدش به سرو بلندرخش به ماه منیر و لبش به آب زلال
7. ۷دو چیز دارم من از دو چیز او دایمکزان دو چیز رهائی مراست امر محال
8. ۸یکی ز هجر دهانش دلی چو چشمه میمیکی ز عشق میانش قدی چو چنبر دال
9. ۹ز من خیال میانش نهشته هیچ به جایبه غیر جسمی و آنهم ضعیف‌تر ز خیال
10. ۱۰به غیر مویش گر من همی برآرم دستبه غیر کویش گر من همی فشانم بال
11. ۱۱پریش باد همه حال من چو زلف بتانسیاه باد همه روز من چو چشم غزال
12. ۱۲ملال یافته خواهد ز من بپوشد رویاز آنکه گیرد آئینه را ز زنگ ملال
13. ۱۳به دادخواهی غافل که دست خواهم دادبه ذیل همت والای شاه فرخ فال
14. ۱۴سلیل راد محمد شه آفتاب ملوککه آفتاب ملوکست و کوکب اجلال
15. ۱۵برادر شه جمجاه ناصرالدین شاهشه ملوک که شاهیش را مباد زوال
16. ۱۶خدایگان سلاطین شرق و غرب که نیستبه شرق و غربش از خسروان عدیل و مثال
17. ۱۷خدایگان خراسان و رکن دولت و دینکه گوهرش به کف‌ستی چو آب در غربال
18. ۱۸شهی که رایت او راست همرکاب و ظفراز آنکه رایت او هست آیت اقبال
19. ۱۹ز برق تیغش بر جسم چرخ در آذرز سهم گرزش بر جان کوه در زلزال
20. ۲۰همه شجاعان گر شیر شاه پیل شکنهمه دلیران گر شاه شیر شکال
21. ۲۱ز تیغ اوست که جوزا چو پیکر ذاتتنه از حقیقت خالی بل از تصور حال
22. ۲۲بریخت عدلش گرگان فتنه را دندانشکست حفظش شیران شرزه را چنگال
23. ۲۳به صدر جاه به جسم است آسمان جمیلبه چرخ گاه به چهرست آفتاب جمال
24. ۲۴سران سراسر پیشش چو پیش آینه زنگمهان تمامی نزدش چو نزد نور زُکال
25. ۲۵ز بس بزرگی و دانش به نزد اوست حقیربه روم اندر قیصر به هند و در چیپال
26. ۲۶به هر طرف که کند روی از معالی بختبه تخت نصرتش آید دوان به استقبال
27. ۲۷فتوت و کرمش جفت با بزرگ و حقیرسعادت و ظفرش یار از یمین و شمال
28. ۲۸فتوت و کرمش را نکو سُرودندینه آفتاب مساحت کند نه باد شمال
29. ۲۹ز ایزد متعالست این جلالت و جاهنکرده کار بیهوده ایزد متعال
30. ۳۰خدای جاه و جلالست و شاه نتواندکند ستیزه کسی با خدای جاه و جلال
31. ۳۱شهیست بالله کش قدر باشد و مقداربه چرخ عزت خورشید سان بری ز همال
32. ۳۲ثنا چه خوانی به گذشته قدر شاه صفاهزار مرتبه زین هفت گنبد جوال
33. ۳۳حضیض و بالا در زیر فر اوست بگوهلال و بدر بود تا به نقص و تا به کمال
34. ۳۴رخ محبش تابنده باد چو نان بدرتن عدویش کاهیده باد همچو هلال