1. ۱چو موسی طبل ار نی زد بنوبتشرر زد بر ملائک نار غیرت
2. ۲که ما با اینکه از صقع وجودیمحباب و موج این دریای جودیم
3. ۳بحق هرگز نکردیم این جسارتز خاکی از چه سر زد این عبارت
4. ۴به حربه آتشین آن زمره نوربموسی حمله ور گشتند در طور
5. ۵که ای نوزاده زنهای حایضچرا کردی تخطی در فرایض
6. ۶چه حاصل بردی ای شوریده خاکازین شورش که افکندی بافلاک
7. ۷چه سود آوردی ای آلوده رنگازین سودای بی سرمایه جز ننگ
8. ۸تو از خاکی چه خواهی سرفرازیب آتش کن نه با خورشید بازی
9. ۹بچشم سر چسان کس بیند آن ذاتکه بیرونست از وضع و محاذات
10. ۱۰نتابد نور اوصاف ثبوتیباستجلای پرده عنکبوتی
11. ۱۱کنون با حربه های آتش قهرکنیمت همچو آتش شهره شهر
12. ۱۲دمی ای مرغ بی هنگام دم گیربده سر پای رفتار عدم گیر
13. ۱۳ز حد خویش پا بیرون نهادنبود سر را بباد قهر دادن
14. ۱۴شد از قول ملک وز هول آتشدماغ فکرت موسی مشوش
15. ۱۵گریز شش جهه را راه مسدودپناهی به ندید از حصن مقصود
16. ۱۶بدان حضرت کشیدش ناله دلدل او رفت و او دنباله دل
17. ۱۷خدا را آن شبان طور حاجاتنمودی با زبان دل مناجات
18. ۱۸که ای دست نجات از این مغاکمرهائی ده که مشرف بر هلاکم
19. ۱۹ملک بیند مرا سافل فلک همفلک از سیر من غافل ملک هم
20. ۲۰تو آگاهی که من مشتاق نورمتو نور نخل و من موسای طورم
21. ۲۱چو کرد آن شیرخواره عشق زاریشد از پستان رحمت شیر جاری
22. ۲۲نمودش حق بچشم سر بینابچندین سوی چندین طور سینا
23. ۲۳بهر طوری هزاران موسی فردبهمت جفت آن مردانه مرد
24. ۲۴دل اندر هایهوی لا تذرنیزبان در گفتگوی رب ارنی
25. ۲۵عجب تر آنکه میاید از این درجواب هر یکی بر طرز دیگر
26. ۲۶یکی را لن ترانی برده از دستیکی از باده لا تقنطوا مست
27. ۲۷یکی را کرده لا تحزن طربسازیکی بشنیده از لا تاء/من آواز
28. ۲۸نه آن واپس رود نه آید این پیشبیک قولند هم آواز و هم کیش
29. ۲۹خدا خوی و خدا جوی و خداگویبجسم هر کلیمی هر سر موی
30. ۳۰ملک چون دید موسی از عدد بیشفکندی بال و بگرفتی سرخویش
31. ۳۱ولی در دوره منصور احمدز سینای علی در طور احمد
32. ۳۲ز دست ار موسی اندازد عصا راملک در حلقه ماند اژدها را
33. ۳۳که با دست و عصا و کوشش و جوشز حد پیشست موسای نمدپوش
34. ۳۴سراسر سر حق در سینه دارندتو گوئی در مند آئینه دارند
35. ۳۵ولیکن دارد این موسی ب آثارز موسای نخستین فرق بسیار
36. ۳۶یکی با آنکه در طور معانیستجواب ار نی او لن ترانیست
37. ۳۷یکی در جنگ و جوش جیش مردمگروهی جمله کالانعام بل هم
38. ۳۸چو پور دوم آن آشفته دوستظهور جان جان در کسوت پوست
39. ۳۹که گوید کی تو بودی دور ای یارکه تا ما را رساند بر تو آثار
40. ۴۰تو کی غائب شدی از دیده جانکه باشد دیدنت محتاج برهان
41. ۴۱الا ای مقتل عشاق کویتشود کور ار نبیند چشم رویت
42. ۴۲یک سر خدا گوید بمنصوریکی جام صفا بخشد بطیفور
43. ۴۳که این بر منبر و آن بر سر دارولایت را کنندی کشف اسرار
44. ۴۴شه دیگر دمد در نای سیرینوای لیس فی الدارین غیری
45. ۴۵شهی در کوی و سلطانی بمصرعکشندی پرده از سر مقنع
46. ۴۶ولایت ساری و جاریست چون نهربکوی از کوی و از بازار در شهر
47. ۴۷نه مقطع دارد این دولت نه مبدابهر دوری بود پنهان و پیدا
48. ۴۸ز صنع مهدی این اکسیر اعظمشود طرح و کند زر قلب آدم
49. ۴۹برین تدبیر و این صنعست بالطوعولیکن مهدویت نیست بالنوع
50. ۵۰بود مهدی امام حی قائمکه طور اوست در اطوار دائم
51. ۵۱ز صلب عسکری در بطن نرجسمکان و لامکان را ماه مجلس
52. ۵۲بدست اهل دل پیمانه اوستدل کامل تجلی خانه اوست
53. ۵۳بود دل بیت معمور ولایتدر و دیوارش از نور ولایت
54. ۵۴مقامش مضرب خرگاه مهدیستدل وارسته بیت الله مهدیست
55. ۵۵خدا را چونکه با مهدی دوئی نیستخدا باشد نه دل و ما توئی نیست
56. ۵۶ولی را جای در دلهاست بی شکخدا در بنده منزلهاست بی شک
57. ۵۷درین دل خوبروئی خانه کردستچو گنج و خانه را ویرانه کردست
58. ۵۸دلارامی دلم را برده از دستکه دل در دست عشقش ماهی و شست
59. ۵۹بشست عشق نفتاد ایچ ماهیبجز دل کش بود شست الهی
60. ۶۰گرم ویرانه کرد افسانه عشقگنه آباد بادا خانه عشق
61. ۶۱بود عشق آتشین و آهنین دلوگرنه چون بود ثابت چنین دل
62. ۶۲شرر زد آتشین خوئی بجانمز آتش سوخت مغز استخوانم
63. ۶۳نوائی مانده و نائی دگر هیچسری ماندست و سودائی دگر هیچ
64. ۶۴فنای فقر را سلطان شناسدبود روشن که جان را جان شناسد
65. ۶۵شناسای ولایت صاحب دلنه آنکو مینهد گل بر سر گل
66. ۶۶کسی داند که از سلطانیش ننگنه آنکو سنگ دارد بر سر سنگ
67. ۶۷شناسد اولیا مر اولیا راخداوندا نه هر ناکس خدا را
68. ۶۸ولی را جز ولی همدم نباشددرینجا جای نامحرم نباشد
69. ۶۹تو قشری اولیا لب لبابندبه نشناسی که در تحت قبابند
70. ۷۰اگر در کعبه باشند و اگر دیربهم خویشندی و بیگانه از غیر
71. ۷۱تو کورستی ندانی نور خود چیستز گرمی پی توان بردن مگو نیست
72. ۷۲برین انکار چون شمشیر عریانمزن خود را که جسمت گشته بیجان
73. ۷۳ترا قاف منیت پرده دارستگذر زین قاف سیمرغ آشکارست
74. ۷۴توانی برد پی بر حال سیمرغاگر سازی وطن بر بال سیمرغ
75. ۷۵بجوعست و سهر باصمت و عزلتتو در پر خوردن و در خواب غفلت
76. ۷۶شهود ار نیست باید ذکر بسیارکه یارستی درخت ذکر را بار
77. ۷۷ولی از بعد بار یار چیدندرخت ذکر را باید بریدن
78. ۷۸ببر پی بر خدا از ذکر و از فکرکه مذکورست عین ذاکر و ذکر
79. ۷۹بدین آلودگی بی علم و ادراکتو خواهی برد پی بر عالم پاک
80. ۸۰خدا بنشسته در دلهای پاکستنه آنکو بسته این آب و خاکست
81. ۸۱دل وابسته بر این خاک دل نیستخدا در دل بود در آب و گل نیست
82. ۸۲تو کن پرواز از این آب و گل پستکه سلطان را نشیند باز بر دست
83. ۸۳مگر بر ساعد سلطان نشیندکه چشم باز سلطان را نبیند