沁园春 — بهار در باغِ چین (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1مِهِ شبانه آسمان را پوشانده، ابرهای چرب خورشید را دربرگرفته‌اند، و روزِ روشن کم‌کم دراز می‌شود.•宿霭迷空，腻云笼日，昼景渐长。
2. 2کرانهٔ ارکیده‌زار نم دارد؛ پرستوی خانهٔ کیست که شادمان است؟ شانه‌های عسل کم‌بوست و هر سو زنبوران در تکاپویند.•正兰皋泥润，谁家燕喜，蜜脾香少，触处蜂忙。
3. 3همهٔ روز کسی نیست و پرده‌ها آویخته‌اند؛ باد تارهای پرّان را گاه‌گاه از دیوار می‌گذراند.•尽日无人帘幕挂，更风递游丝时过墙。
4. 4پس از بارانِ نرم، هلو اندوهگین است و زردآلو گلایه‌مند، و اشکِ سرخشان روان.•微雨后，有桃愁杏怨，红泪淋浪。
5. 5دلِ یک‌وجبیِ شیدا زود متأثر می‌شود؛ تنها دلبسته ایستاده‌ام و همهٔ رگِ دل را پیچ‌وتاب داده‌ام.•风流寸心易感，但依依伫立，回尽柔肠。
6. 6یادِ آینهٔ یشمین در جعبهٔ کوچک، سرخابی که دوباره یکدست می‌کرد، و سبدِ یشمین و اتوی زرین که گاه‌گاه جامه را با عودِ چن‌شیانگ بخور می‌داد.•念小奁瑶鉴，重匀绛蜡，玉笼金斗，时熨沈香。
7. 7زیرِ بیدها، جایی که با هم گشت می‌زدیم؛ سر که برگردانم، برجِ سبز سرزمینی بیگانه شده است.•柳下相将游冶处，便回首青楼成异乡。
8. 8آن یادها را، حتی با ده هزار برگِ کاغذِ مان، نمی‌توان در آن مبهمیِ ظریف نوشت.•相忆事，纵蛮笺万叠，难写微茫。