玉女迎春慢 — بانوی یشمین به پیشوازِ بهار (ترجمهٔ ماشینی)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1آرام به سالِ نو پا نهاده‌ایم؛ روزِ انسان است و مِهی کم‌رنگ نرم‌نرم می‌جنبد، بی‌باران.•浅入新年，逢人日、拂拂淡烟无雨。
2. 2زیرِ برگ‌ها پرنده‌ای فریبا با خود سخن می‌گوید.•叶底妖禽自语。
3. 3اندکی از بوی پنهان را نوک می‌زند و باز پس می‌دهد.•小啄幽香还吐。
4. 4بادِ شرقی رنج می‌برد، مبادا رهروانِ سبزه‌گشت به خطا روند.•东风辛苦，便怕有、踏青人误。
5. 5در روزهای چینگ‌مینگ و خوراکِ سرد، کنارِ گذرگاهِ رود، هزار رشتهٔ زرد و سبزِ بید آویخته است.•清明寒食，消得渡江，黄翠千缕。
6. 6بنگر که برگِ کوچکِ «بهارِ خجسته» را می‌نگارد؛ رنگِ سبک بر آن نم می‌گیرد و گلِ سبز در مِه می‌روید.•看临小帖宜春，填轻晕湿，碧花生雾。
7. 7از آن سنجاقِ لرزان بر سر سخن می‌گوید، که آن سبکیِ دلربا را نگه نمی‌دارد.•为说钗头袅袅，系著轻盈不住。
8. 8می‌پرسد: ای یار، می‌مانی یا نه؟•问郎留否。
9. 9گویی همان طوطی است که دیشب سخن آموخت.•似昨夜、教成鹦鹉。
10. 10اسب در کوی جانگ‌تای تاختم و به یاد آوردم که بازگشتم تا ابروی او را بکشم.•走马章台，忆得画眉归去。