بنفشه‌های زمستان (Alberi e fiori/Viole d'inverno)

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1— ای پیرزنِ کوچک، این بنفشه‌ها از کجاست،•— Donde, o vecchina, queste vïolette
2. 2آرام چون دوریِ کوه‌ها•serene come un lontanar di monti
3. 3در غروبِ پاک؟ چون یخ•nel puro occaso? Poi che il gelo ha strette
4. 4همهٔ چشمه‌ها را فشرده است؛•tutte le fonti;
5. 5یخ از ستارگان می‌سوزاند، ای مادربزرگ،•il gelo brucia dalle stelle, o nonna,
6. 6هر برگ، هر ریشه، هر کلوخ را —•ogni foglia, ogni radica, ogni zolla —
7. 7— بدان، در کنارِ کورسونا•— Tiepida, sappi, lungo la Corsonna
8. 8چشمه‌ای گرم می‌نالد.•geme una polla.
9. 9آنجا ما رخت‌های سپید را آب می‌کشیم•Là noi sciacquiamo il candido bucato
10. 10در موجِ گرم میانِ برف‌ها و شبنم‌های یخ‌زده؛•nell’onda calda in mezzo a nevi e brine;
11. 11و تپه پر از بنفشه است و چمن•e il poggio è pieno di vïole e il prato
12. 12پر از گل‌مینا —•di pratelline —
13. 13آه!... اما ای شاعر، آیا هنوز در دلِ•Ah!... ma, poeta, non ancor nel pio
14. 14پرهیزگارت آن موج نیست که یخ را می‌گدازد؟•tuo cuore è l’onda che discioglie il gelo?
15. 15آیا آن چشمه نیست، گرم در فراموشیِ•non è la polla, calda nell’oblio
16. 16سردِ آسمان؟•freddo del cielo?
17. 17که همیشه، اگر بدبختی یخت زند،•Chè sempre, se ti agghiaccia la sventura,
18. 18اگر کینهٔ دیگران برهنه‌ات کند و ویرانت سازد،•se l’odio altrui ti spoglia e ti desola,
19. 19از گرمای جانِ پاکت می‌روید•spunta, al tepor dell’anima tua pura,
20. 20بنفشه‌ای.•qualche vïola.