1. ۱دمی که لشکر غم صف کشد به خونخواریدلم بناله دهد منصب علمداری
2. ۲خراب نرگس مستانه توام که نهدهزار شیوه مستی به طبع هشیاری
3. ۳مریض عشق تو را اشتها از آن بیش استکه بعد مرگ بیاساید از جگرخواری
4. ۴دلی توجه آن حسن جاودان یابدکه فیض نامیه اش با جگر کند یاری
5. ۵هزار چشمه خون سر زند ز هر ذرهچو بعد مرگ به خاکم قدم بیفشاری
6. ۶چنان به شهر دلم جنس درد ارزانستکه بلهوس کندش رغبت خریداری
7. ۷زخوش متاعی بازار عشق می ترسمکه دست حسن ببندد کساد بازاری
8. ۸در آن دیار بسودا رود دلم که دهندجوی ملال بعمر ابد به بسیاری
9. ۹زبس ملال و جدایی تنم ز صحبت جانچو زخم عشق زمرهم ، تمام بیزاری
10. ۱۰بدرد عشق که هرگز بذوق گریه مننکرد قهقه شوق کبک کهساری
11. ۱۱هوای شهر محبت چنان مرض خیز استکه مرگ بر اثر خود رود ز بیماری
12. ۱۲منم خراب عمارت بکشوری که در اوبود بدست خرابی عنان معماری
13. ۱۳چنان بعشق تو درسکر درد بی تابمکه تنگ حوصلگان بیقرار در زاری
14. ۱۴زجیب غم که برآرد سرم که طالع منبخصم شاه دهد مایه نگونساری
15. ۱۵شه سریر سخاوت علی که ابر کفشبذوق دیده عاشق کند گهر باری
16. ۱۶مخالفش چو درآید بزمره اسلامکند بدست ملک تار سبحه زناری
17. ۱۷نجوم سبعه اگر صیت عدل او شنوندنهند برگ تساوی بجیب سیاری
18. ۱۸بدیده ای که بنوک سنان او نگردکند بگاه اعادت نگاه مسماری
19. ۱۹زهی جواد که تأثیر نام جان بخششنشاند گوهر صحت بفرق بیماری
20. ۲۰اگر بعون سبک روحیت عوارض ثقلز طبع سلسله حادثات برداری
21. ۲۱سزد که حسرت دیدار بر دل عاشقبگاه نزع شود مایه سبکساری
22. ۲۲چو برق عزم تو بر چرخ پرتو اندازدبدست مهر بسوزد عنان سیاری
23. ۲۳جهان بجاه و جلالت بغایتی پرشدکه آسمان حرکت میکند بدشواری
24. ۲۴شعاع دیده آن کس که روی خصم تو دیدکند بآینه آفتاب زنگاری
25. ۲۵مسیح خلق ترا در زمان ماضی بودبجیب دلبر کنعان دکان عطاری
26. ۲۶نهیب عدل تو در طبع آسمان محیلکه شیشه است لبالب زمردم آزاری
27. ۲۷بسان رنگ زلیخا و زلف مشکینشبروی هم شکند شیوه های طراری
28. ۲۸بعهد عدل تو کز بیم رفع امنیتکنند دل شکنان غمزه را نگهداری
29. ۲۹ز روی فتنه خوابیده تا مگس رانددهد زمانه مگس ران بدست بیداری
30. ۳۰تبارک الله آن برق سیر کز دنبالچو نور سایه بدزدد بگرم رفتاری
31. ۳۱سبکروی که زمین را بپویه بنوازدچو نور سایه او در محل سیاری
32. ۳۲برنج خصمت اگر بلهوس درآمیزدچو پیر عشق شود ناله هوس کاری
33. ۳۳بمدح کرده سرایت رموز عشق رواستگزیرش از سریان نیست علت ساری
34. ۳۴منم که طالع فیروز من بگاه عروجدهد بتخت ثری مایه نگو نساری
35. ۳۵فلک بسهوم اگر داد راه بردرکامکلید عهد بوی بسته عهد مسماری
36. ۳۶دلم بعون شکایت زغم تهی نشودچو نظم من زمعانی بسعی نثاری
37. ۳۷زهی شکنجه طالع که مرگ ظلم گرایملول گشت و ندارد سرمدد کاری
38. ۳۸بزیر تیغ هلاکم ز بار درد رواستکه بار منت مردن کشم بسرباری
39. ۳۹بروزگار فریبم سپهر شعبده بازتنگ متاع شد از جنسهای عیاری
40. ۴۰هزار جرعه زهر از لبم فرو ریزدتبسمی که بطالع کنم بدشواری
41. ۴۱خموش عرفی از این شکوه ملال انگیززلاف حوصله یادآر و طی کن این زاری
42. ۴۲بیان درد دل است این دعای شه نبودکه بی ملال بود با اجابت باری
43. ۴۳همیشه تا نفس گرم نیکبختان استبیک لباس درون با اجابت باری
44. ۴۴حسود جاه تو باد از رحمت یزدانچنان بعید که ناقوسیان زناری