1. ۱بود درکتم عدم بکر طبیعت را جایکه خرد بر سرش استاده همی گفت برآی
2. ۲چند در پرده نشیند خلف دوده کونمحرمی نیست مگر هم تو شوی پرده گشای
3. ۳نه ترا عقد زفاف است در این پرده ضرورنه مرا صبر و سکون داده در این دیر خدای
4. ۴مریمی کن تو که فرزند مسیح است مسیحخاتمی کن تو که توفیق گدای است گدای
5. ۵از سخن گوشزد بکر طبیعت چون گشتخنده زد گفت که رو صبر کن وژاژ مخای
6. ۶گوشه ای گیر و جگر میخور و تلخی میکشتا بعهدیکه شود صاحب تو ملک آرای
7. ۷خلق از «مژده بر» و«مژده شنو» جمع شوندجمله جوهر طلب و جوهری و گنج ستای
8. ۸فلک آماده شود زهره مهیا گرددآن یکی حله طراز آید و این غالیه سای
9. ۹من به صد ناز و کرشمه همه رنگ و همه بویبرسر حجله ارکان نهم از خلوت پای
10. ۱۰پس درآید ببرم، آنکه منش نامزدماو کشد بند نقاب من و بند قبای
11. ۱۱بعد از آن کشمکش و طی شدن حالت حمللب بگستاخی اگر باز کنی دارد جای
12. ۱۲لله الحمد که آن وعده بپایان آمدهم خرد کامروا آمد و هم بار خدای
13. ۱۳دوش بر دوش قضا دست در آغوش قدرآمد از پرده برون پردگی صنع خدای
14. ۱۴وهم باطالع او گفت که باشم در عرشگفت گرگم نشوی پیشترک هم میآی
15. ۱۵بخت با گوهر او گفت که دولت بس نیستگفت دانم بچه ای حامله،رو ، رو میزای
16. ۱۶سال مولودش از آن شاهگل بی بدل استکه ندارد بدلی در چمن دولت ورای
17. ۱۷مرحبا ای گهرت را شرف ذات پدرمرحبا ای قدمت را اثر ظل همای
18. ۱۸مرحبا ای زعنایات ازل رمز فروشمرحبا ای بعلامات هنر خویش ستای
19. ۱۹مرحبا ای نظر بخت تو کیوان پرورمرحبا ای گهر ذات تو امکان آرای
20. ۲۰مرحبا ای بکنار آمده از صلب پدرجاودان در کنف فضل پدر میآسای
21. ۲۱خان خانان که کمالی است مصور گهرشکوشناسای گهر، تا نگرد صنع خدای
22. ۲۲ناخن قدرت او پرده تحقیق شکافخامه دولت او چهره توفیق گشای
23. ۲۳زیب فرماندهیش در شکن طرف کلاهنقد زیبندگیش در گره بند قبای
24. ۲۴دشمنش را بود آن مایه شقاوت که بودگردآلایش او دامن جیحون آلای
25. ۲۵دیده عقل شود خیره زآیینه وهمگر شود صیقل اندیشه او زنگ زدای
26. ۲۶عدل او چون روش آموز مکافات شودپیرو جاذبه کاه شود کاه ربای
27. ۲۷بخت او گر بدل نغمه طرازان گذردشاخ طوبی شود از برگ و ثمر پیکرنای
28. ۲۸زآن بود زنده حسودش که جهان گشته ز ننگدر وجود عدم دشمن او بی پروای
29. ۲۹آنچنان پیرو شاه است که از غایت قربگه گهی سایه رساند بسرش بال همای
30. ۳۰اختلاف صور از نوع بشر برخیزدخامه معدلت او شود ار چهره گشای
31. ۳۱ای که در سایه عدلت همه امن است و امانعالم فتنه فروش و ملک نائبه زای
32. ۳۲تا بهوش تو دهد صافی صهبای رموزگردد از پرده دل عاقله ، دانش پالای
33. ۳۳شام احباب ترا طلعت خورشید اندودصبح اعدای ترا ظلمت خورشید اندای
34. ۳۴نزد ادراک تو اسرار قضا برکف دستپیش فرمان تو احکام فلک برسر پای
35. ۳۵بسکه از لطف و عطا عزت و ثروت بخشدعالم آرا دل و دست تو بهر بی سر و پای
36. ۳۶وقت آنست که دختر طلبد از پی عقددودمان کرم، از سلسله آز، گدای
37. ۳۷گر نگشتی کرمت حامی اصناف امماحتسابت نشدی عامل معزول نمای
38. ۳۸زهر ناز از نگه خود بمکد چشم بتانهر کجا عدل تو از ظلم شود پرده گشای
39. ۳۹ای که از بهر ستایشگریت معتکف استبر لب نکته سرایم خرد نادره زای
40. ۴۰مدحت جز تو بفتوای یک اندیشی منچون غم و شادی مغلوب طبیعت پیمای
41. ۴۱حرص کسب شرفم لب بثنای تو گشودوای اگر معذرتم عرض تو میبودی وای
42. ۴۲دیده نه فلکم زایر انگشتان استهر گه از نامه مدح تو شوم بوسه ربای
43. ۴۳جایم از دیده کند عقل و چنینم دارندهر که را کعبه مدح تو شود ناصیه سای
44. ۴۴گل اندیشه من سحر خطا معجزه رنگبلبل نطق من الهام غلط وحی سرای
45. ۴۵کلکم از بهر سخن چینی من سر در پیشوز علوم سخنم تارک او گردون سای
46. ۴۶رهرو طبعم اگر قطع کند وادی خواببر سر گنج معانی همه ره دارد پای
47. ۴۷عرفی آهنگ دعای کن بس از این لاف و گزافوجه کفاره بدست آر و دگر ژاژ مخای
48. ۴۸تا محال است که مهتاب بگز پیمایندتا بود در عرض خلق فلک ناپروای
49. ۴۹باد مساح فلک در عرض آباد جهانبذراع عرضت مزرع دوران پیمای
50. ۵۰یأس و امید محبان تو مقصود انگیزبود و نابود حسودان تو حرمان آلای