1. ۱زهی رمیده مرا آهوی وصال از دامچنانچه از نظرم خواب و از دلم آرام
2. ۲بسوی او نفرستم پیام از آن ترسمکه بر حکایت من مطلع شود پیغام
3. ۳بگاه عربده دشنام چون دهد سوزممباد از لب او لذتی برد دشنام
4. ۴چه نازکی است که بینم بگاه جلوه قدشگرانی نظرم باز داردش ز خرام
5. ۵ز اضطراب دلم پای هوش میلغزدچو میرسد بخیال آن نهال سیم اندام
6. ۶به نیم جرعه چه شوراست در دلم گوییکزآن لب نمکین رشحه ای فتاده بجام
7. ۷بدور حسرت او جام زهر می نوشمگه از نصیحت خاص وگه از ملامت عام
8. ۸ز ذوق کشتن عرفی بحیرتم که چراچوکینه در دل بی مهر او گرفته مقام
9. ۹زتازیانه جورش سمند صبر من استعنان فکنده چو فرمان شهریار انام
10. ۱۰زهی وجود سخاوت مشخص از کف توچنانچه ذات بصورت ، چنانچه شخص بنام
11. ۱۱بود برات عطایت بدست هر فردیچو نامه های عمل در حسابگاه قیام
12. ۱۲فشرده ذوق سخا در دل توپا محکمچو استقامت زر درخزینه های لئام
13. ۱۳بنای دولت خصم توست و بی بینادچو دوستی هوسناک و اعتقاد عوام
14. ۱۴بعهد عدل تو شاید که توأمان نشوندصبیه و صبی اندر مشیمه ارحام
15. ۱۵دوام جاه تو آن عالمی که دورش راذخیره ابد آید بیک دقیقه تمام
16. ۱۶درون مطبخ جاه تو مهر و ماه بوددو قرص نان که یکی پخته است و دیگر خام
17. ۱۷زبان حادثه تا کی قضا تواند بستاگر بحجت تیغ تو ندهدش الزام
18. ۱۸ز زخم نشتر فساد انتقام تو شددرون حادثه پرخون چو شیشه حجام
19. ۱۹حروف قدر ترا صورت فلک جرمی استکه عکس قاعده پایین فتاده در ارقام
20. ۲۰بعهد عدل تو کز کحل حزم همچو غزالبخون گرگ سیاه است دیده اغنام
21. ۲۱خلاف قاعده صیاد پیشگان شایدکه پرورند بآهنگ صید باز ، حمام
22. ۲۲شها ببزم تو چون این قصیده بر خوانمکه ملک نظم ز فیضش گرفته است نظام
23. ۲۳سزد بجایزه با جیب پر گهر گردونبدوشم افکند این جامه زمرد فام
24. ۲۴همیشه تا ، زدم عنکبوت پرده صبحبود لعاب لوامع تنیده بر ایام
25. ۲۵بجای شربت مقصود جاه خصم ترالعاب افعی تیغ تو باد اندر کام