1. ۱چنان باشد بر او عاشق جمالاکه خوبی را ازو گیرد مثالا
2. ۲اگر خالی شد از شخصش کنارمخیالش کرد شخصم را خیالا
3. ۳بدی را از که رنج آید که خوبانبیارامند در ظلّ ظلالا
4. ۴من از بس حیلت چشمش ، بدانمکه نرگس را چه در دست احتیالا
5. ۵دل من دایره گشت ای شگفتیمر او را نقطه آن دلبند خالا
6. ۶دلا گشت از فراق سر و سیمین تن سروت شد از ناله چو نالا
7. ۷اگر چه من ز عشقش رنجه گشتمخوشا رنجا که نفزاید ملالا
8. ۸خیانت را ز زلفش اعوجاجستامانت را ز قهرش اعتدالا
9. ۹اگر زلفش برد آرام جانمکه بردار زلف او آرام حالا
10. ۱۰چرا از یار بد عشرت سگالیز مدح شاه نیک اختر سگالا
11. ۱۱سپهبد میر نصر ناصر الدینکه رسمش پادشاهی را کمالا
12. ۱۲همه گفتار او فصل الخطابستهمه کردار او سحر حلالا
13. ۱۳نه در گیتی مقالش را مقام است نه در فکرت مقامش را مقالا
14. ۱۴همه دانش بلفظش بر عیانستهمه صورت بجودش بر عیالا
15. ۱۵بنظم مدح او بر طبع شاعرسخن گیرد بمعنی بر دلالا
16. ۱۶ز شرح جود شکرش بس نماندستکه جان بر جانور گردد و بالا
17. ۱۷بپای همت او بر نسایداگر فکرت بر آرد پرّ و بالا
18. ۱۸منال از بینوایی کز نوالشنماند هیچ دانا بی نوالا
19. ۱۹زهی کفّش که از درویش بر مالبسی عاشق تر آمد بر منالا
20. ۲۰ز بس بر صورت بدخواه رفتن مر اسبش را بصورت شد نعالا
21. ۲۱چه با آتش گرفتن بند کشتیچه با شمشیر او کردن جدالا
22. ۲۲بتیغ آنگه سر گردنکشان راهی زد تا بیاسود از قتالا
23. ۲۳ز تیرش گر مخالف دیده جویدبچشم اندر بیابد چون نصالا
24. ۲۴بداند حد فضلش را کسی کوبسنجد کوه و بشمارد رمالا
25. ۲۵چو سایل دید چونان شاد گرددکه گویی عاشقستی بر سؤالا
26. ۲۶فلک باشد بجای کامرانیزمین گردد بوقت احتمالا
27. ۲۷بحلمش گر جبل نسبت نکردیجواهر نیستی اندر جبالا
28. ۲۸بر آثارش بقا را اعتمادستبر انگشتش سخا را اتکالا
29. ۲۹جهان را خدمتش آب زلالستکرا چاره بود ز آب زلالا
30. ۳۰ستوده صد طمع باشد بجودشطمع مالیده و مالیده مالا
31. ۳۱در آن دوده که با او جنگ جویندنسارا فضل آید بر رجالا
32. ۳۲نزول مرگ باشد بر معادیسر شمشیر او روز نزالا
33. ۳۳بنبرده مرکبش ، چون تیز گرددبشاگردی رود باد شمالا
34. ۳۴سلیمان باد را گر بسته کردی بزیر تخت وقت ارتحالا
35. ۳۵امیر اندر سفر هم بسته کردهسر باد وزان اندر دوالا
36. ۳۶فراوان قاصد جودش که برجایفرو ماند از رحیل از بس رحالا
37. ۳۷نشاید بود کز خاک آتش آیدنشاید بودن او را کس همالا
38. ۳۸نگنجد زرّ او اندر زمانه کجا گنجد صواب اندر محالا
39. ۳۹همی تا عاشقان جوینده باشندبهر وقتی ز معشوقان وصالا
40. ۴۰همی تا مر کواکب را بباشد بیکدیگر مزاج و اتصالا
41. ۴۱بقا بادش ز پیروزی و شادینهاده پای بر عزّ و جلالا
42. ۴۲بدل بیغم بدولت بی نهایتبتن بی بد بنعمت بی زوالا
43. ۴۳مبارک باد عید و همچو عیدش مبارک روزگار و ماه و سالا
44. ۴۴گر ارزان بود فضلش اندر آفاقنماند آنچه فکرت را محالا