1. ۱هر سؤالی کز آن لب سیرابدوش کردم همه بداد جواب
2. ۲گفتمش جز شبت نشاید دیدگفت پیدا بشب بود مهتاب
3. ۳گفتم از تو که برده دارد مهر گفت از تو که برده دارد خواب
4. ۴گفتم از شب خضاب روز مکنگفت بر زر ز خون مکن تو خضاب
5. ۵گفتم از تاب زلف تو تابم گفت ار او تافته شود تو متاب
6. ۶گفتم آن لاله در خضاب شب استگفت در عشق او شوی تو مصاب
7. ۷گفتم آن زلف سخت خوشبویستگفت ز آنرو که هست عنبر ناب
8. ۸گفتم آتش بر آن رخت که فروختگفت آن کو دل تو کرد کباب
9. ۹گفتم از حاجبت بتابم رویگفت کس روی تابد از محراب
10. ۱۰گفتم اندر عذاب عشق توام گفت عاشق بلی بود بعذاب
11. ۱۱گفتم از چیست روی راحت منگفت در خدمت امیر شتاب
12. ۱۲گفتم از خدمتش مرا خیرستگفت ازو جز بخیر نیست مآب
13. ۱۳گفتم آن میر نصر ناصر دینگفت آن مالک ملوک رقاب
14. ۱۴گفتم او را کفایت و ادبستگفت کافی بدو شده آداب
15. ۱۵گفتم او را بفضل نسبت هستگفت فاضل ازو شدست انساب
16. ۱۶گفتم ارزاق را کفش سبب استگفت واقف شدست بر اسباب
17. ۱۷گفتم آثار او چه کرد به آزگفت بر کند آز را انیاب
18. ۱۸گفتم آگاهی از فضایل اوگفت بیرون شد از حد و ز حساب
19. ۱۹گفتم از وی بحرب ، کیست رسولگفت نزدیک تیغ و دور نشاب
20. ۲۰گفتم او را زمانه بایسته استگفت بایسته تر ز عمر و شباب
21. ۲۱گفتم او را درست که شناسدگفت اشناسدش طعان و ضراب
22. ۲۲گفتم اندر جهان چنو دیدیگفت نی هم نخوانده ام بکتاب
23. ۲۳گفتم اندر کفش چه گوئی توگفت دریا بجای او چو سراب
24. ۲۴گفتم ار لفظ سائلان شنود گفت پاسخ دهد بزرّ و ثیاب
25. ۲۵گفتم از خدمتش جزا چه برمگفت ازو زرّ و از خدای ثواب
26. ۲۶گفتم آزاده را بنزدش چیستگفت جاه و جلالت و ایجاب
27. ۲۷گفتم او را سحاب شاید خواندگفت شاگرد کف اوست سحاب
28. ۲۸گفتم از تیر او چه دانی گفتگفت همتای صاعقه است و شهاب
29. ۲۹گفتم آتش رسد بهیبت اوگفت گنجشک چون رسد بعقاب
30. ۳۰گفتم آنرا که بد کند چه کندگفت شمشیر او بس است عذاب
31. ۳۱گفتم آن تیغ چیست ، دشمن چهگفت آن آتش است و این سیماب
32. ۳۲گفتم از حکم او برون جاییستگفت اگر هست ضایع است و خراب
33. ۳۳گفتم اعدای او دروغ زنندگفت همچون مسیلمه کذاب
34. ۳۴گفتم اعجاب دین و ملک بیکی استگفت هر دو بدو کنند اعجاب
35. ۳۵گفتم از جود او عنا بر کیستگفت بر جامه باف و بر ضرّاب
36. ۳۶گفتم آنچ از همه شریفترست گفت دادستش ایزد وهّاب
37. ۳۷گفتم ار آفرینش بنویسندگفت مشکین شوند خطّ و کتاب
38. ۳۸گفتم آزاده گوهری وقف است گفت آری ز نسل و از ارباب
39. ۳۹گفتم این اورمزد خردادست گفت وقت نشاط با اصحاب
40. ۴۰گفتم او ملک را کجا دارد گفت زیر نگین و زیر رکاب
41. ۴۱گفتم او همچو باد میگذردگفت در مدح زودش اندر یاب
42. ۴۲گفتم آفاق را بدو ندهمگفت خود کس خطا دهد بصواب
43. ۴۳گفتم از مدح او نیاسایمگفت چونین کنند اولوالباب
44. ۴۴گفتم او را چه خواهم از ایزدگفت عمر دراز و دولت شاب