1. ۱محمد صیقل مرآت بینشنظر پیمای چشم آفرینش
2. ۲شفاعت سنج جرم آباد هستیقناعت گنج ملک تنگدستی
3. ۳فلک گلدستهٔ طرف کلاهشملک پروانهٔ شمع نگاهش
4. ۴حقیقت را گل آغوش پرورشریعت را لوای دوش پرور
5. ۵به خلقت ز انبیا پیشی گرفتهز سبقت با خدا خویشی گرفته
6. ۶دلیل قدرو اعجازش همین بسکه رهرو پیش و رهبر آمد از پس
7. ۷زبان کج نغمهٔ او را و نعتشخرد مجذوب مادر زاد نعتش
8. ۸زبان با ذکر نعتش آشنا نیستکه نعتش جز به دل گفتن روا نیست
9. ۹گر استغنای نعت از دل نرنجددگر زین مژده دل در دل نگنجد
10. ۱۰کجا نعت سزای او توان گفتخدا شو تا ثنای او توان گفت
11. ۱۱ز شهرستان رحمت بی نصیبمغریبم یا رسول الله غریبم
12. ۱۲تو بیکس دوست من همسایه دشمننیابی تا کسی بیکس تر از من
13. ۱۳ز رحمت زار خویشم ده گیاهیبهشتی کن گیاهم از نگاهی
14. ۱۴گر از ننگم شفاعت ارزشی نیستتنک سرمایه را آمرزشی نیست
15. ۱۵همین بس کز گنه شرمندگانیمارادت سنج امت بندگانیم
16. ۱۶گلی از نو بهاران تو دارماطاعت داغ یاران تو دارم