1. ۱خبر داری که سیاحان افلاکچرا گردند گِرد مرکزِ خاک
2. ۲در این محراب‌گه معبودشان کیستوزین آمد شدن مقصودشان چیست
3. ۳چه می‌خواهند ازین محمل کشیدنچه می‌جویند ازین منزل بریدن
4. ۴چرا این ثابت است آن منقلب نامکه گفت این را بجنب آن را بیارام
5. ۵قبا بسته چو گل در تازه‌روییپرستش را کمر بستند گویی
6. ۶مرا حیرت بر آن آورد صد بارکه بندم در چنین بت‌خانه ...ر
7. ۷ولی چون کرد حیرت تیزگامیعنایت بانگ بر زد کای نظامی
8. ۸مشو فتنه برین بت‌ها که هستندکه این بت‌ها نه خود را می‌پرستند
9. ۹همه هستند سرگردان چو پرگارپدیدآرندهٔ خود را طلب‌کار
10. ۱۰تو نیز آخر هم از دست بلندیچرا بت‌خانه‌ای را در نبندی
11. ۱۱چو ابراهیم با بت عشق می‌بازولی بت‌خانه را از بت بپرداز
12. ۱۲نظر بر بت نهی صورت پرستیقدم بر بت نهی رفتی و رستی
13. ۱۳نموداری که از مه تا به ماهی‌ستطلسمی بر سر گنج الهی است
14. ۱۴طلسم بسته را با رنج‌ یابیچو بگشایی به زیرش گنج یابی
15. ۱۵طبایع را یکایک میل در کشبدین خوبی خرد را نیل در کش
16. ۱۶مبین در نقش گردون کآن خیال استگشودن بندِ این مشکل محال است
17. ۱۷مرا بر سرّ گردون ره‌بری نیستجز آن، کاین نقش دانم سرسری نیست
18. ۱۸اگر دانستنی بودی خود این رازیکی زین نقش‌ها دردادی آواز
19. ۱۹ازین گردنده‌گنبدهای پرنوربه جز گردش چه شاید دیدن از دور؟
20. ۲۰درست آن شد که این گردش به کاری‌ستدرین گردندگی هم اختیاری‌ست
21. ۲۱بلی در طبع هر داننده‌ای هستکه با گردنده گرداننده‌ای هست
22. ۲۲از آن چرخه که گردانَد زنِ پیرقیاس چرخ گردنده همان گیر
23. ۲۳اگر چه از خلل یابی درستشنگردد تا نگردانی نخستش
24. ۲۴چو گردانَد ورا دست خردمندبدان گردش بمانَد ساعتی چند
25. ۲۵همیدون دورِ گردون زین قیاس استشناسد هر که او گردون‌شناس است
26. ۲۶اگر نارد نمودار خداییدر اصطرلابِ فکرت، روشنایی
27. ۲۷نه ز ابرو جستن آید نامهٔ نونه از آثار ناخن جامهٔ نو
28. ۲۸بدو جویی‌، بیابی از شَبَه نورنیابی چون نه زو جویی ز مه نور
29. ۲۹ز هر نقشی که بنمود او جمالیگرفتند اختران زان نقش فالی
30. ۳۰یکی ده دانه جو محراب کردهیکی سنگی دو اصطرلاب کرده
31. ۳۱ز گردش‌های این چرخ سبک‌روهمان آید کزان سنگ و از آن جو
32. ۳۲مگو ز ارکان پدید آیند مردمچنان که‌ارکان پدید آیند از انجم
33. ۳۳که قدرت را حوالت کرده باشیحوالت را به آلت کرده باشی
34. ۳۴اگر تکوین به آلت شد حوالتچه آلت بود در تکوین آلت
35. ۳۵اگر چه آب و خاک و باد و آتشکنند آمدشدی با یکدگر خوش
36. ۳۶همی تا زو خط فرمان نیایدبه شخصِ هیچ پیکر جان نیاید
37. ۳۷نه هر ایزدپرست ایزد پرستدچو خود را قبله سازد، خود پرستد
38. ۳۸ز خود برگشتن است ایزدپرستیندارد روز با شب هم‌نشستی
39. ۳۹خدا از عابدان آن را گزیندکه در راه خدا خود را نبیند
40. ۴۰نظامی جام وصل آنگه کنی نوشکه بر یادش کنی خود را فراموش