1. ۱روشن شود ز فر شهنشاه بارگاهبا آفتاب چهره بدل کرده پادشاه
2. ۲عالم ز تاب چهره خسرو منورستقرص قمر مجو ازو نور خور مخواه
3. ۳دستار بی کلاه به سر زان نهد ملکتا کج به عهد او نرود گوشه کلاه
4. ۴گویند خلق مشتری آید ز آسمانپیچد سحر عمامه زرین به فرق شاه
5. ۵نی نی طلای دست فشار آورد حکیمخسرو کند ترنج زرش بر فرازگاه
6. ۶سیاره و ثوابت این کارخانه رادانی ز وقت شام هنر چیست تا پگاه؟
7. ۷خیط الشعاع تاب دهند و به هم تنندتا صبح تار و پود برندش به کارگاه
8. ۸چون صبح موج آب زرش را نظر کنددوش و بغل ز شوق گشاید پی شناه
9. ۹بر هر زمین که عطر نسیمش گذر کندخوش بوی تر ز سنبل و نسرین دمد گیاه
10. ۱۰دستار زرنگار شه ز جعد سنبلششد رشگ مهچه علم و پرچم سیاه
11. ۱۱غمگین به خاطر ار گذراند خیالشانیابد شمیم عنبر و گل از نسیم آه
12. ۱۲بادام فارس و روغن گل های هندبودارند بهر همدمی عطرشان نگاه
13. ۱۳ظاهر کنم که شبه گل آفتاب نیستسنجیده کن به طره دستار شه نگاه
14. ۱۴می خواست تا گل از سر خود بر سرش زنداز کار ماند پنجه خور در میان راه
15. ۱۵وصفش بس این که از دو جهان برفراختستسر در پناه سایه او شاه دین پناه
16. ۱۶بحر سلیم شاه جهانگیر نور دیناکلیل ملک، فرق دول، سایه اله
17. ۱۷آن را که او به سر کله سروری نهداز بار آسمان نشود قامتش دو تاه
18. ۱۸کاود اگر کسی شکن عقد چهره اشبیش آید از خزینه قارون به مال و جاه
19. ۱۹دیدم فراز چیره خسرو مثال اوپنداشتم که دیده احول دو دیده ماه
20. ۲۰معلوم شد که چیره مکرر نموده استتا اهل شرک را به درد آرد ز اشتباه
21. ۲۱آویخته ز جبهه احباب عکس خویشتا جز به سوی او نبود سجده جباه
22. ۲۲سرمایه ایالت تسخیر عالمستآن را که شه به سرنهد این چیره سیاه
23. ۲۳بیند اگر به هم شده تحریر مصرعیامید هست شه ننهد بر کسی گناه
24. ۲۴لرزان ز بیم کرده رقم شمس اعظم استبر حاشیه به آب طلا عبده فداه
25. ۲۵خوش آن که محو چیره شاه جهان شودگردد به گرد سر چو نظیریش هر پگاه
26. ۲۶تاکس به روز زهره و پروین ندیده استبر سقف زرد نرگسه و سبز بارگاه
27. ۲۷باشی درین حدیقه رنگین بنای و نوشپروین ز فرق و سنبل و نسرین به روی گاه