1. ۱بر تخت هند والی هندوستان نشستجان جهان به مردم چشم جهان نشست
2. ۲اقبال خاندان همایون بلند شدزین دولتی همای که بر آشیان نشست
3. ۳تسکین گرفت فتنه و ترتیب یافت ملکصاحب خرد به مسند صاحبقران نشست
4. ۴حکمش به هفت گوشه اقلیم تکیه زدحزمش به چاربالش امن و امان نشست
5. ۵کار هزار حکمت بوزرجمهر کرداین قبه را که ساخت که نوشیروان نشست
6. ۶دست مبارک که برین تخته قرعه زد؟کاین نقش بر مراد شه کامران نشست
7. ۷نثر منبطش چو نجوم از سما نمودنظم مبطنش چو جواهر به کان نشست
8. ۸زیبنده تر به هم صدف و آبنوس اواز مهر دوستان به دل دوستان نشست
9. ۹بستانی از بنفشه و نسرین شکفته شدشه بر سریر برشد و در بوستان نشست
10. ۱۰از روم جست برقی و اندر حبش فتاداز هند خاست گردی و در اصفهان نشست
11. ۱۱قصد طواف کعبه نکردند حاجیانتا کعبه مربع او در میان نشست
12. ۱۲بی اکل سیر گردد ازو چشم گرسنهرضوان نهاد خوان نعیم و بر آن نشست
13. ۱۳وجه بهای قایمه او نمی شودچندان گهر که در علم کاویان نشست
14. ۱۴تشبیه او به چشم جهان کردم و خطاستکز ناخنه به چشم جهان استخوان نشست
15. ۱۵گفتم روم به دیده ببوسم جمال اوکز قدر او برو نتواند لبان نشست
16. ۱۶چشمم ز بس ملایمت نقش خاتمشنی بر خشب نشست که بر پرنیان نشست
17. ۱۷بسم الله ای ملایکه مجرا که می کند؟خضر نبی به کشتی نوح زمان نشست
18. ۱۸بلقیس ملک غالیه گو بر عذار کشآصف نهاد تخت و سلیمان بر آن نشست
19. ۱۹ناهید رقص کرد چو خسرو برین سریربر کف پیاله می چون ارغوان نشست
20. ۲۰والا سریر ملک که والی مملکتسلطان سلیم شاه ولایت ستان نشست
21. ۲۱باطل ز پا درآمد و قایم ستاد حقتا نور دین محمد معجز بیان نشست
22. ۲۲بود ازدحام بر سر او رنگ خسرویاین نوجوان به قوت بخت جوان نشست
23. ۲۳دستش گرفت دولت و حلمش کشید چرخبر تخت سروران نتوان رایگان نشست
24. ۲۴بختش به زیر سایه دیهیم خفته بودبر گوشه سریر ز خواب گران نشست
25. ۲۵صیاد باز دولت او چشم بسته داشتگنجشک باز را ز هوا در دهان نشست
26. ۲۶عرش عظیمش از سر افلاک برگذشتسیاره در مقابله بر نردبان نشست
27. ۲۷جوشید آسمان و زمین از نشاط اوبر لامکان خلاصه کون و مکان نشست
28. ۲۸تا نرد خسروی نبرد هر حریف ازواقبال و بختش از دو طرف پاسبان نشست
29. ۲۹شاها فلک به کار تو بی اعتماد بودحلم تو جان و جاه تو را در ضمان نشست
30. ۳۰پرگار وش گرفت کنار و میانه راچندی اگرچه دایره سان بر کران نشست
31. ۳۱اخوان که داد جان به تو بی مصلحت نبودافروخت شعله دوده این دودمان نشست
32. ۳۲شد بیشتر ضیا و بهای جمال ملکخور بر سما برآمد اگر فرقدان نشست
33. ۳۳نتوان نشست جز به خرد بر سریر عدلآری فراز عدل به کرسی توان نشست
34. ۳۴تا زد نوا مغنی عدل تو بر سریردر بزم تو نخواهد چنگ از فغان نشست
35. ۳۵سنجیدت آنکه با جد و آبا جزین نگفتجمشید عصر بین که به تخت کیان نشست
36. ۳۶فردوس تختگاه تو در خاطرم فکندادریس ثانی است که بر آسمان نشست
37. ۳۷تخت مربع تو و دست جواد توکعبه تمام گشت و برو ناودان نشست
38. ۳۸از حیرت جمال تو صد سال می تواندر خدمت تو به سر تیغ و سنان نشست
39. ۳۹از من نثار تخت تو جستند خسروانطقم به بذل بر سر دریا و کان نشست
40. ۴۰هر گوهری که طبع به رغبت نمی فروختجان در بهاش دادم و بس رایگان نشست
41. ۴۱آری به قدر مهر مزین همی کندچون پیش مهد قابله مهربان نشست
42. ۴۲او رنگ شد ز نظم «نظیری » تراز یافتاگر خود برون ز دایره بندگان نشست
43. ۴۳در حسرت نسیم قبولی ز سوی شاهمی بایدش چو غنچه در در دهان نشست
44. ۴۴چون قدر شه سپهر نوردست در دعادر عزلتش اگرچه زبان از بیان نشست
45. ۴۵تا بر کنار دایه اورنگ مصلحتفرزند با پدر نکند توامان نشست
46. ۴۶بر تخت جد و باب به شرط مسلمیبادات تا به آخر آخر زمان نشست